ΔΙΑΤΡΟΦΟΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ

Ξηροί καρποί ,ποιούς και πόσους να φάω?

2011-12-29T06:08:00.000-08:00

Ανάμεσα στα αγαπημένα μας τρόφιμα για την περίοδο των εορτών αναμφισβήτητα βρίσκονται και οι ξηροί καρποί.
Πολύχρωμοι ελκυστικοί και νόστιμοι φιγουράρουν σαν κεράσματα μέσα σε κρυστάλλινες πιατέλες στο τραπεζάκι του σαλονιού δίπλα στα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες.Αμύγδαλα,φιστίκια Αιγίνης και αράπικα, καρύδια, φουντούκια, καρύδια , συνοδεύουν το ποτό μας πριν το γιορτινό γεύμα.
Πολύ συχνά μας δημιουργούνται τα ερωτήματα εάν η κατανάλωση των ξηρών καρπών είναι ωφέλιμη για την υγεία, αν οι ξηροί καρποί «παχαίνουν» και ποια ποσότητα πρέπει να καταναλώνουμε για να είμαστε εντάξει με την δίαιτα μας. Η συνεχής μας ανησυχία για τον έλεγχο του βάρους μας πολλές φορές μας οδηγεί στο να θέτουμε τους ξηρούς καρπούς στη σφαίρα των «απαγορευμένων» τροφίμων όντας περιστασιακά πληροφορημένοι και ενημερωμένοι με βάση αστικούς μύθους. Οι ξηροί καρποί διαφέρουν σημαντικά στο ενεργειακό τους περιεχόμενο καθώς και στην περιεκτικότητα τους σε λίπος .Ερευνητικά έχει βρεθεί ότι η κατανάλωση ξηρών καρπών μας προστατεύει από την εμφάνιση στεφανιαίας νόσου και μεταβολικού συνδρόμου μέσω της μείωσης της ολικής και της LDL χοληστερόλης παρουσιάζοντας μια συνολικά ευνοϊκή επίδραση στη σύσταση του σώματος.
Όλες βέβαια οι ευνοϊκές επιδράσεις των ξηρών καρπών αφορούν ανάλατους καρπούς και δεν ισχύουν για τους υπεραλατισμένους καρπούς που είναι τελείως ακατάλληλοι για την διατροφή μας.

Λίπος και ξηροί καρποί
Οι ξηροί καρποί περιέχουν κατά μέσο όρο 50-70% λίπος πράγμα που σημαίνει ότι μας δίνουν 5-7 kcal/g.Η μειωμένη τους περιεκτικότητα σε κορεσμένο λίπος και η αυξημένη τους περιεκτικότητα σε μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη όπως το α-λινολενικό οξύ στα καρύδια και το ολεϊκό οξύ στα φιστίκια καθιστούν τα λίπη τους ωφέλιμα και προστατευτικά για την υγεία μας.

Διατροφική αξία ξηρών καρπών
Οι ξηροί καρποί είναι μια εξαιρετική πηγή φυτικών πρωτεϊνών με μέσο όρο περιεκτικότητας γύρω στο 25% ενώ αντιστοίχως περιέχουν περίπου 15% υδατάνθρακες.
Επίσης αποτελούν μια πλούσια πηγή φυτικών ινών και αντιοξειδωτικών βιταμινών όπως η βιταμίνη Ε .Πολλές ουσίες που είναι ευνοϊκές για την υγεία όπως οι φυτοστερόλες και τα φλαβονοειδή βρίσκονται στους ξηρούς καρπούς μαζί με απαραίτητα μέταλλα ,μαγνήσιο , κάλιο, χαλκό και φολικό οξύ. Αποτελούν δηλαδή φυσικά «super-foods» νόστιμα και υγεινά.

Ποιους ξηρούς καρπούς να προτιμώ?
Κατά κανόνα Ελληνικούς, να στηρίζουμε και την πατρίδα μας, καλοσυσκευασμένους σε αεροστεγή συσκευασία , ανάλατους και άψητους έτσι ώστε να διατηρούν όλα τα θρεπτικά τους συστατικά αναλλοίωτα.

Τι ιδιαίτερο έχει το κάθε είδος ξηρού καρπού?

Φιστίκια:
Αποτελούν πολύ καλές πηγές νιασίνης και φυλλικού οξέος ενώ έχουν φυτικές στερόλες που βοηθάνε στη μείωση της απορρόφησης της διατροφικής χοληστερόλης.Βοηθούν στην μείωση ολικής και LDL χοληστερόλης και προσφέρουν σημαντικά αντιοξειδωτικά οφέλη. Έχουν περίπου 160 θερμίδες ανα 30 γρ.

Αμύγδαλα:
Είναι πλούσια σε βιταμίνη Ε ενω είναι πολύ πλούσια στα ωφέλιμα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, βοηθούν κι αυτά στην μείωση της LDL χοληστερόλης ,δίνουν περίπου τις ίδιες θερμίδες με τα φιστίκια.
Φουντούκια:
Περιέχουν άφθονες διαλυτές φυτικές ίνες και μαγγάνιο, ένα θεμελιώδες για την υγεία μας ιχνοστοιχείο με σοβαρή αντιοξειδωτική δράση στον οργανισμό.
Τα φουντούκια ενισχύουν σημαντικά τις αντιοξειδωτικές δυνατότητες που έχει το πλάσμα του αίματος μας.Τα 30 γρ μας παρέχουν 177 θερμίδες.

Καρύδια:
Πραγματικά θεϊκή τροφή, εξαιρετική πηγή στα ω-3 λιπαρά οξέων και τις πολυφαινόλες.
Βοηθούν στην προστασία από την αθηροσκλήρωση και προστατεύουν το τοίχωμα των αγγείων μας συνεισφέροντας παράλληλα στον έλεγχο των λιπιδίων του αίματος.
Τα 30γρ καθαρισμένα καρύδια μας δίνουν 185 θερμίδες.

Υπάρχουν κίνδυνοι από τους ξηρούς καρπούς?
Φυσικά και υπάρχουν αλλά αφορούν την παραγωγή τους και την καλή συντήρηση μέχρι να φθάσουν στο τραπέζι σας. Όταν αγοράζεται ένα επώνυμο συσκευασμένο προϊόν αυτό έχει ελεγχθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες και είναι ακίνδυνο, μην αγοράζεται «στο δρόμο» ειδικά τα φιστίκια στα οποία κατά καιρούς έχουν ανιχνευθεί επικίνδυνες μυκοτοξίνες.

Πόσους ξηρούς καρπούς μπορώ να τρώω καθημερινά?
Ο FDA των ΗΠΑ ήδη προτείνει 43γρ/ ημέρα ξηρών καρπών για τη μείωση του κινδύνου των καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Θα παχύνω αν τρώω ξηρούς καρπούς?
Φυσικά και θα παχύνει κάποιος εάν φάει έναν κουβά στην καθισιά έχει δειχθεί όμως ότι τα άτομα που τρώνε ξηρούς καρπούς έχουν χαμηλότερο BMI σε σύγκριση με όσους δεν τρώνε ποτέ .Η έρευνα έδειξε ότι η χρησιμοποίηση ξηρών καρπών σε δίαιτες χαμηλών θερμίδων μπορεί να αυξήσει την απώλεια βάρους και πολλές φορές να περιορίσει την επαναπρόσληψη βάρους.
Η μεγάλη περιεκτικότητα των ξηρών καρπών σε ενέργεια, πρωτεΐνες & φυτικές ίνες δείχνει να προκαλεί μείωση της όρεξης και αύξηση του κορεσμού.
Οι αυξημένες θερμίδες των ξηρών καρπών τελικά δεν προσλαμβάνονται λόγω της παρουσίας φυτικών ινών ενώ ο μεταβολισμός του λίπους είναι αυξημένος λόγω της αυξημένης παρουσίας των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων

Για παραπέρα μελέτη :

Coates, A.M., Howe, P.R.Edible nuts and metabolic health(2007) Current Opinion in Lipidology, 18 (1), pp. 25-30.
Rajaram, S., Sabaté, J.Nuts, body weight and insulin resistance.(2006) The British journal of nutrition, 96 Suppl 2, pp. S79-86
St.-Onge, M.-P.Dietary fats, teas, dairy, and nuts: Potential functional foods for weight control?(2005) American Journal of Clinical Nutrition, 81 (1), pp. 7-15

Αν σταματήσω να καπνίζω,θα παχύνω;

2011-12-19T06:34:00.000-08:00

Η άποψη ότι τοκάπνισμα βοηθάει στον έλεγχο του σωματικού βάρους είναι γενικευμένη καιδημοφιλής ανάμεσα σε καπνιστές και μη εδώ και πολλά χρόνια.

Οι καπνοβιομηχανίεςστα χρόνια του μεσοπόλεμου του 1930 πρότειναν στις διαφημίσεις τους να προτιμήσεικάποιος ένα τσιγάρο αντί για ένα γλυκό.

Για πολλούς καπνιστέςη πιθανότητα της αύξησης του βάρους μπορεί να λειτουργήσει σαν ανασταλτικός παράγοντας στην λήψη της απόφασης για τηνδιακοπή του καπνίσματος.Αν εξετάσουμετο θέμα από την πλευρά της δημόσιας υγείας θα δούμε με βεβαιότητα ότιη μείωση τηςνοσηρότητας και της θνησιμότητας που σχετίζονται με τη διακοπή τουκαπνίσματος είναι πολύ σημαντικότερη από τους κινδύνους για την υγεία πουσυνδέονται με την αύξηση του σωματικού βάρους μετά τη διακοπή.

Παρ'όλα αυτάη αύξηση του σωματικού βάρους μπορεί να μειώσει μερικά από τα οφέλη για τηνυγεία που προκύπτουν από την διακοπή του καπνίσματος. Για παράδειγμα, αύξησητου σωματικού βάρους μετά τη διακοπή του καπνίσματος συμβάλλει στον αυξημένοκίνδυνο για διαβήτη τύπου ΙΙ και αύξησητης αρτηριακής πίεσης καθώς επίσης μειώνει την βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας πουπαρέχει η εγκατάλειψη του καπνίσματος.

Οι περισσότεροικαπνιστές, ειδικότερα οι άνδρες, αποφασίζουν την διακοπή του καπνίσματος στηνμέση ηλικία και ιδιαίτερα στις ηλικίες 45-64 ετών.

Το 44% τωνυπέρβαρων ανδρών και το 48% των παχύσαρκων ανδρών είναι πρώην καπνιστές, ενώ το27% των υπέρβαρων γυναικών και το 27% των παχύσαρκων γυναικών είναι πρώηνκαπνίστριες.

Η μεγιστοποίησητης ωφέλειας που φέρνει στην υγεία η διακοπή του καπνίσματος απαιτεί μεγαλύτερηκατανόηση της συμπεριφοράς και των βιολογικών σχέσεων μεταξύ του καπνίσματος καιτις διατροφικών συνήθειών, ώστε να αποφευχθεί αύξηση του σωματικού βάρους μετάτη διακοπή του καπνίσματος.

Ηπραγματικότητα είναι ότι όντως οι καπνιστές που εγκαταλείπουν την συνήθεια τουςπαίρνουν κατά μέσο όρο από 3,5- 7 kg μέσα στα επόμενα 8έτη πράγμα που σημαίνει ότι το κάπνισμα όντως επιδρά στην διατήρηση του σωματικούβάρους ειδικότερα στους καπνιστές που ήταν υπέρβαροι η και παχύσαρκοι πριν τοκόψουν. Οι μηχανισμοί μέσω των οποίων το κάπνισμα συντελεί στον περιορισμό τουσωματικού βάρος είναι πολύπλοκοι και ελλιπώς ξεκαθαρισμένοι. Οι περισσότερεςαπό τις επιδράσεις του καπνίσματος στο βάρος του σώματος οφείλονται στην δράση της ίδιας τηςνικοτίνης, αν και το κάπνισμα ενός τσιγάρου μπορεί επίσης να χρησιμεύσειως εναλλακτική λύση έναντι της ανάγκηςγια φαγητό, με αποτέλεσμα την μειωμένη πρόσληψη τροφής. Η διατήρηση του σωματικού βάρους καθορίζεται από την ισορροπία μεταξύ της θερμιδικής πρόσληψης μέσω της τροφής και την καθημερινή κατανάλωση ενέργειας.

Η καθημερινή κατανάλωση ενέργειας που έχει το σώμα μας καθορίζεταιαπό τον μεταβολικόρυθμό ηρεμίας δηλαδή το πόσες θερμίδες καταναλώνουμε χωρίς δραστηριότητα,αυτές που καταναλώνουμε λόγω κάποιας σωματικής δραστηριότητας και αυτές που χρειάζεται ηίδια η τροφή για να «καεί» και λέγονται θερμική επίδραση της τροφής.

Η νικοτίνη μειώνει το σωματικό βάρος αυξάνοντας τον μεταβολικό ρυθμό ηρεμίας και μειώνοντας την ανάγκη για πρόσληψητροφής που έχει σαν συνέπεια ο αυξημένος μεταβολικός ρυθμός ηρεμίας.

Με λίγα λόγια το τσιγάρολειτουργεί μέσω της νικοτίνης σαν τα φάρμακo κατά της πρόσληψης βάρους ακόμακαι σε βιοχημικό επίπεδο. Όπως και πολλάφάρμακα κατά της παχυσαρκίας, η νικοτίνη είναι ένας συμπαθητικομιμητικόςπαράγοντας.

Τα συμπαθητικομιμητικάφάρμακα αυξάνουν την κατανάλωση ενέργειας μέσω της δράσης στους περιφερειακούςιστούς και μέσω της ρύθμισης του μεταβολισμού στον εγκέφαλο. Η νικοτίνη προάγειτην τοπική απελευθέρωση της νορεπινεφρίνης μέσα στους ιστούς του σώματος καιστην συστηματική απελευθέρωση της αδρεναλίνης από τα επινεφρίδια.

Η νικοτίνηαυξάνει την θερμογένεση στο λιπώδη ιστό, εν μέρει μέσω της αύξηση της λιπόλυσης,καιαυξάνει την κατανάλωση ενέργειας στους καπνιστές περίπου κατά 10% δηλαδή προκαλείαύξηση του συνολικού μεταβολικού ρυθμού που αντιστοιχεί περίπου σε δαπάνη 200kcal ανά 24 ώρες.Μπορεί κάτι τέτοιο να μην δείχνει σημαντικό ωστόσο,υποθέτονταςότι δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη θερμιδική πρόσληψη,αυτή η αύξηση τηςενεργειακής δαπάνης που προκαλείται από τη νικοτίνη μπορεί να προκαλέσει τηναπώλεια 10 kg σωματικού βάρους σε ένα έτος.
Η νικοτίνη έχει πολλές πιθανές επιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα ρύθμισηςτης κατανάλωσης και των δαπανών ενέργειας.

Η ρύθμιση τηςδιατροφικής συμπεριφοράς και του μεταβολικού ρυθμό από τον εγκέφαλο συμβαίνειστον υποθάλαμο, εκεί επιδρούν τα περιφερικά σήματα κορεσμού που προκαλεί η λήψητροφής καθώς και οι αισθητικές, συναισθηματικές επιρροές που σχετίζονται με τηνπρόσληψη τροφής.

Η λεπτίνη είναιμια ορμόνη που απελευθερώνεται από το λιπώδη ιστό σε αναλογία με το ποσό τηςλιπώδους μάζας του σώματος.Αυτή ενεργεί κεντρικά για να καταστείλει την ροπήγια πρόσληψη τροφής και την ένταση του μεταβολικού ρυθμού.

Μελέτες πουσυγκρίνουν τα επίπεδα λεπτίνης στους καπνιστές με τους μη καπνιστέςπαρουσιάζουν αντικρουόμενα αποτελέσματα αλλά έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η νικοτίνη μπορείνα αυξήσει τις επιδράσεις της λεπτίνης στον εγκέφαλο και να δώσει το σήμα ότιχρειαζόμαστε λιγότερη τροφή.

Η μεγαλύτερηαύξηση του βάρους μετά την διακοπή του καπνίσματος γίνεται το πρώτο δίμηνο αλλάσυνεχίζεται με ένα χαμηλότερο ρυθμό και για τους επόμενους 6-7 μήνες .Οιπερισσότεροι απ όσους σταματούν το κάπνισμα αυξάνουν το βάρος τους περίπου 4-5 kg κατά τον πρώτοχρόνο της διακοπής ενώ το 13% φτάνει σε αύξηση 10kg κατά μέσοόρο.Η αύξηση του βάρους δεν όφειλεται βέβαια μόνο στην έλλειψη της νικοτίνηςπου επιφέρει όπως προαναφέραμε μείωση κατά 200kcal/24h στιςενεργειακές μας ανάγκες αλλά και στην αύξηση κατανάλωσης τροφής πουπαρατηρείται συυνήθως.Οι πρώην καπνιστές κατά μέσο προσλαμβάνουν το πρώτοτρίμηνο μετά το «κόψιμο» περίπου 225kcal/24h παραπάνω απ όσες προσλάμβαναν όταν κάπνιζαν.Ητροφή λειτουργεί σαν υποκατάστατο έναντι του εκλιπόντος τσιγάρου και ταυτόχρονασαν μια «αμοιβή» που τα καταφέρνουν και δεν καπνίζουν.

Ο πρώηνκαπνιστής λοιπόν έχει να αντιμετωπίσει μια συνολική υπέρβαση του ισοζυγίουενέργειας κατά 425 kcal/24h μετά τοσταμάτημα αυτής της συνήθειας πράγμα που σημαίνει ότι αν δεν θέλει να πάρειβάρος πρέπει να αυξήσει το ξόδεμα ενέργειας του σώματος του κατά τουλάχιστον20% δηλαδή να προσθέσει άσκηση στην ζωή του τουλάχιστον για 50 λεπτά ημερησίως.

Κάτι τέτοιομπορεί να είναι η ποδηλασία , τρέξιμο ομαδικά αθλήματα , κολύμβηση και γενικάόποια δραστηριότητα περιλαμβάνει κάποια έντονη άσκηση, πάντα αφού συμβουλευθείκάποιο γιατρό και βεβαιωθεί ότι είναι ικανός για κάτι τέτοιο.

Ωφέλιμο επίσηςθα ήταν να προσπαθήσει τις στιγμές που λόγω της έλλειψης του τσιγάρου οδηγείταιστην λήψη φαγητού να μην καταναλώνει ζαχαρούχα και αλμυρά snacks και γλυκά αλλά φρούτα και λαχανικά.

Πάντα βέβαιαπρέπει να είναι κατανοητό ότι τα κιλά μπορεί κάποιος έστω και με προσπάθεια νατα ξεφορτωθεί ενώ οι ασθένειες που προκαλεί το κάπνισμα είναι πάντα μοιραίεςκαι τραγικές για την ζωή του ατόμου και την οικογένεια του.

Για παραπάνω πληροφορίες

Yeh H. C., Duncan B. B., Schmidt M.I., Wang N. Y., Brancati F. L. Smoking, smoking cessation, and risk for type 2diabetes mellitus. Ann Intern Med 2010; 152: 10–7.

Janzon, E., Hedblad, B.,Berglund, G. & Engström, G. Changes in blood pressure and body weightfollowing smoking cessation in women. J. Intern. Med.255, 266–272 (2004)

J., Ham, S.A. & Prohaska,T.R. Behavioral risk factors associated with overweight and obesity among olderadults: the 2005 National Health Interview Survey. Prev.Chronic Dis. 6, A14 (2009).

Lycett, D., Munafò, M., Johnstone,E., Murphy, M. & Aveyard, P. Associations between weight change over 8years and baseline body mass index in a cohort of continuing and quittingsmokers. Addiction 106,188–196 (2011).

Benowitz, N.L. Nicotineaddiction. N. Engl. J. Med. 362, 2295–2303 (2010).

Εκτός απο ..θερμίδες το ζαμπόν περιέχει τα Ε250 Ε251

2011-12-15T06:23:00.000-08:00

Τώρα που κοντεύουν οι γιορτές συνηθίζουμε να καταναλώνουμε σε μεγαλύτερες ποσότητες αλλαντικά ,πατέ, καπνιστά και άλλα συντηρημένα κρεατοσκευάσματα.

Αποφάσισα λοιπόν να σας γράψω δυό κουβέντες για δυό πρόσθετα συντηρητικά που υπάρχουν πάντοτε σ αυτές τις τροφές.Αυτές οι ουσίες είναι τα Νιτρώδη και Νιτρικά άλατα γνωστά με τους κωδικούς Ε250 και Ε251.

Ε250 Νιτρώδες Νάτριο

Που το βρίσκουμε σε φυσική μορφή

Υπάρχει στηνφύση και μάλιστα στο πόσιμο νερό και τα λαχανικά. Στον ανθρώπινο οργανισμό βρίσκεται στα νιτρώδη ιόντα που υπάρχουν στο σάλιο και στο γαστρικό υγρό.

Υπολογίζεται ότι τανιτρώδη που λαμβάνονται από τον άνθρωπο σαν πρόσθετα των τροφίμωναντιπροσωπεύουν μόνο το 10% των συνολικά λαμβανομένων από άλλες πηγές.

Πώς μοιάζει : Κόκκοι λευκοί ή κιτρινωποί που διαλύονται στονερό

Τι κάνει: Η σημαντικότερη δράση του είναι ότι στακρεατοσκευάσματα (ζαμπόν ,λουκάνικα,καπνιστά κλπ.) εμποδίζει την ανάπτυξη τουκλωστηρίδιου της αλλαντίασης {Clostridium botulinum).Επίσης σταθεροποιεί τοχρώμα τους και επιβραδύνει το τάγγισμα του λίπους τους.

Τοξικότητα -Βλάβες στην υγεία-Ανεπιθύμητες ενέργειες:

Τα νιτρώδη άλατα δρουν τοξικά στον ανθρώπινο οργανισμόβασικά με δύο τρόπους:

Χαλάρωση των λείων μυϊκών ινών και ιδιαίτερα των λεπτώναιμοφόρων αγγείων, και μετατροπή της αιμογλοβίνης σε μεθαιμογλοβίνη, μια μορφήπου δεν είναι ικανή να μεταφέρει οξυγόνο. Εχουν αναφερθεί αρκετοί θάνατοι από οξείαδηλητηρίαση από νιτρώδη και ακόμη πολλές υποξείες δηλητηριάσεις, όταννιτρώδη άλατα ελήφθησαν κατά λάθος αντί μαγειρικού άλατος ή προστέθηκαν σευπερβολικές ποσότητες σε αλλαντικά.

Υπολογίζεται ότι ημέση θανατηφόρος δόση για ενήλικους είναι περίπου 1 g χορηγούμενοαπό του στόματος σε μια δόση.

Στα συμπτώματα δηλητηρίασης από νιτρώδη περιλαμβάνονται κυάνωση,ναυτία, ίλιγγος, εμετός, λιποθυμία, σπασμοί και πόνοι στην κοιλιά,ταχυκαρδία,ταχύπνοια, κώμα και θάνατος. Πιστεύεται ότι οι εγγυμονούσες γυναίκες είναιιδιαίτερα ευαίσθητες στα νιτρώδη.

Για την περίπτωση δηλητηρίασης από νιτρώδη τοαποτελεσματικότερο αντίδοτο είναι το κυανού του μεθυλενίου.

Εκτός από το θέμα της οξείας τοξικότητας, μεγάλο ενδιαφέρονυπάρχει και γύρω από την αντίδραση των νιτρωδών με άλλες οργανικές ουσίες πουοδηγεί στην παραγωγή Ν-νιτροσαμινών, ουσιών που έχει δειχθεί ότι είναι ισχυράκαρκινογόνα σε πειραματόζωα.

Οι αντιδράσεις αυτέςμπορεί να γίνουν μέσα στα συντηρημένα κρεατοσκευάσματα αλλά κυρίως μέσα στοόξινο περιβάλλον του στομάχου. Αν και δεν έχει αποδειχθεί ότι οι ουσίεςαυτές προκαλούν καρκίνο στον άνθρωπο, υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότιμακροχρόνια έκθεση ακόμα και σε χαμηλές ποσότητες μίγματος διαφόρωννιτροσαμινών στην τροφή είναι ένας παράγοντας κινδύνου για τον άνθρωπο.

Η ικανότητα όμως τωνουσιών αυτών για καρκινογένεση φαίνεται ότι επηρεάζεται από πολυάριθμουςπαράγοντες και δεν συνδέεται ευθέως με την έκθεση του οργανισμού σ' αυτές.

Γιαπαράδειγμα, έχει δειχθεί πειραματικά ότι το η βιταμίνη C, η βιταμίνη Ε και άλλεςουσίες παρεμποδίζουν την σύνθεση των νιτροσαμινών στο πεπτικό σύστημα.

Επί του παρόντος, τα οφέλη από τη χρήση των νιτρωδώνφαίνεται να ξεπερνούν κατά πολύ τους πιθανούς κινδύνους, αφού αποτελούν τονμόνο αποτελεσματικό τρόπο για την αποφυγή της αλλαντίασης, της πλέονεπικίνδυνης τροφικής δηλητηρίασης.

Αποδεκτή Ημερήσια Λήψη: μέχρι 0,2 mg/Kg βάρους σώματος. συνολικά πρόσθετανιτρώδη άλατα εκφρασμένα σε νιτρώδεςνάτριο. Δεν πρέπει να προστίθενται σε τροφές βρεφών κάτω των 6 μηνών.

Συνήθη προϊόντα: Αλλαντικά, ζαμπόν, κονσέρβεςκρέατος, καπνιστά και μαγειρευμένα κρέατα και ψάρια, πηκτή, πατέ, ορισμένατυριά. Επιτρέπεται η προσθήκη νιτρωδών αλάτων μέχρι 0,02% στο τελικό προϊόν,εκπεφρασμένο σε νιτρώδες νάτριο.

Η διάθεση τους στοεμπόριο επιτρέπεται αποκλειστικά σε μίγμα με μαγειρικό αλάτι γιατί έτσιαποφεύγεται η υπερβολική προσθήκη στα τρόφιμα.

Ε251
Νιτρικό κάλιο

Που το βρίσκουμε σε φυσική μορφή

Υπάρχει στη φύση. Σε μεγάλες σχετικά ποσότητες υπάρχουν σετεύτλα, σπανάκι, καρότα και λάχανα. Το νιτρικό κάλιο είναι συστατικό πολλώνλιπασμάτων και γι' αυτό νιτρικά ιόντα μπορεί να βρεθούν σε σχετικά μεγάλεςποσότητες σε διάφορα φρούτα και λαχανικά καθώς και στα υπόγεια νερά.

Ιδιότητες: Άχρωμοι κρύσταλλοι ή λευκές σκόνες διαλυτές στονερό.

Τι κάνει

Συντηρητικό και βελτιωτικό του χρώματος πολλώνπαρασκευασμάτων κρέατος

Χαρακτηριστικά

Απορροφάται εύκολα από το γαστρεντερικό σύστημα καιαποβάλλεται σχεδόν αμετάβλητο με τα ούρα. Ένα μικρό ποσό όμως μπορεί να αναχθείσε νιτρώδη που ενοχοποιούνται για καρκινογενέσεις σε πειραματόζωα

Ανεπιθύμητες ενέργειες: Από υπερβολική κατανάλωσηνιτρικών μπορεί να εμφανιστεί γαστρεντερίτιδα με δυνατούς πόνους στην κοιλιά,εμετός, ίλιγγος, πονοκέφαλος, κοκκίνισμα του δέρματος, κυάνωση, σπασμοί,ακανόνιστος σφυγμός και απώλεια των αισθήσεων.

Συχνέςδηλητηριάσεις και ακόμα θάνατοι βρεφών έχουν αναφερθεί από νερό πηγαδιώνμολυσμένο με νιτρικά καθώς και από παιδικές τροφές και λαχανικά που υπέστησανμερική αποσύνθεση. Τα νιτρικά άλατα δυνατόν να μετατραπούν σε νιτρώδη μέσαστο προϊόν ή στο πεπτικό σύστημα.

Αποδεκτή Ημερήσια Λήψη: μέχρι 0,5 mg/Kg 8.ο.συνολικά πρόσθετα νιτρικά άλατα εκφρασμένα σε νιτρικό νάτριο. Το ανώτατο ασφαλέςόριο νιτρικών στο πόσιμο νερό των βρεφών πιθανόν να είναι 10-20 μέρη στοεκατομμύριο (0,1-0,2 mg/L), ενώ δεν πρέπει με κανένατρόπο να προστίθενται σε παιδικές τροφές.

Συνήθη προϊόντα: Αλλαντικά, ζαμπόν, κονσέρβεςκρέατος, καπνιστά και μαγειρευμένα κρέατα, πηκτή, πατέ, παρασκευάσματα με βάσητα ψάρια και συντηρημένα ψάρια. Επιτρέπεται η προσθήκη τους σε μέγιστο ποσοστό0,02% επί του τελικού προϊόντος, εκπεφρασμένο σε νιτρικό νάτριο. Αν γίνεταιταυτόχρονη χρήση νιτρικών και νιτρωδών, η συνολική περιεκτικότητα δεν πρέπει ναξεπερνά το 0,03%. Επιτρέπετε επίσης σε ψάριά συντηρημένα σε άλμη, ξύδι ή λάδιμέχρι 0,05% του βάρους του κρέατος του ψαριού.

Ανεβάζουν την χοληστερίνη τα αυγά?

2011-12-13T23:49:00.000-08:00

Το πιο συζητημένο τρόφιμο των τελευταίων δεκαετιώνείναι με βεβαιότητα το αυγό.

Η έξαρση τωνκρουσμάτων καρδιαγγειακών νοσημάτων στον σύγχρονο δυτικό κόσμο και η συσχέτισητης με την ύπαρξη μεγάλης ποσότητας κορεσμένου λίπους και χοληστερόλης στηντροφή, έφερε πολύ συχνά σε σύγκρουση την επιστημονική κοινότητα για το αν καικατά πόσο θα πρέπει να καταναλώνονται αυγά και ειδικότερα κροκοί αυγών απόάτομα με διαταραγμένο λιπιδαιμικό προφίλ.

Τα αυγά αν και είναι πλούσια σε χοληστερόλη, είναι επίσηςπολύ θρεπτικά. καθώς παρέχουν μια σπουδαία πηγή αμινοξέων και απαραίτητωνλιπαρών οξέων. Το αυγό είναι ένα φθηνό φυσικό λειτουργικό τρόφιμο, μιαεξαιρετική πηγή φολικού οξέος, ριβοφλαβίνης, σεληνίου, βιοτίνης, παντοθενικούοξέος, φωσφόρου, χολίνης, ιωδίου και βιταμινών Β₁₂, Α, D, E, K καθώς και πρωτεϊνών πολύ υψηλήςβιολογικής αξίας και μεγάλης βιοδιαθεσιμότητας.

Τα αυγάπαρέχουν αργινίνη, ένα αμινοξύ που διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη λειτουργίατου ενδοθηλίου των αγγείων. Η καλή λειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων και ηκατάσταση του αγγειακού τοιχώματος, που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό απ αυτήν,παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της αθηροσκλήρωσης, των καρδιαγγειακώνπαθήσεων, καθώς και άλλων χρόνιων ασθενειών όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπουΙΙ.

Η σχετική σημασία της προσλαμβανόμενηςδιαιτητικής χοληστερόλης στον καρδιαγγειακό κίνδυνο, καθώς και η σχέση μεταξύχοληστερόλης της διατροφής και αυτής του ορού, είναι και οι δύο υπό εξέλιξη συζητήσειςστην επιστημονική κοινότητα της διατροφής.

Η σχέση μεταξύ της διατροφικής χοληστερόλης και τωνστεφανιαίων επεισοδίων είναι γενικάθετική, αλλά μάλλον αδύναμη. Στις περισσότερες από αυτές τις μελέτες, είναιδύσκολο να καθοριστούν οι επιπτώσεις της διατροφικής χοληστερόλης ανεξάρτητααπό αυτές του συνολικού διατροφικούλίπους.

Σε μακροχρόνια μελέτη που έγινε σε άνδρες γιατρούςστις ΗΠΑ απέτυχαν να βρουν κάποια συσχέτιση μεταξύ της περιστασιακής κατανάλωσηαυγών και της καρδιακής ανεπάρκειας. Αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειαςείχαν αυτοί από τους συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι καταναλώνουν περισσότερααπό ένα αυγά την ημέρα.

Αυξημένες τιμές χοληστερόλης ορού βρέθηκαν σε άτομαπου κατανάλωναν κατά μέσο όρο δύο αυγά την ημέρα ενώ δεν είχαν καμιά διαφοράστον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο όσοι κατανάλωναν ένα αυγό την εβδομάδα μεαυτούς που δεν κατανάλωναν καθόλου αυγά.

Σε πρόσφατη έρευνα του πανεπιστημίου του Υale δείχθηκε ότι βραχυπρόθεσμα η κατανάλωση αυγών δενεπηρεάζει αρνητικά την ενδοθηλιακή λειτουργία, σε έναν πληθυσμό ενήλικων υπερλιπιδαιμικών. Επιπλέον,παρατηρήθηκε ότι η καθημερινή κατανάλωση ενός αυγού δεν επηρέασε δυσμενώς τηχοληστερόλη ορού ή άλλα μέτρα του προφίλ των λιπιδίων.

Μέχρι σήμερα, τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουμε στηνδιάθεση μας μετριάζουν κατά κανόνα την πιθανότητα μιας συσχέτισης μεταξύ τηςμέτριας κατανάλωσης αυγών και την αυξημένου κινδύνου για καρδιαγγειακά.

Περαιτέρω δοκιμές σε υψηλού κινδύνου πληθυσμούς είναιαναγκαίες, συμπεριλαμβανομένων και των ατόμων με στεφανιαία νόσο, για τονκαθορισμό της επιτρεπόμενης κατανάλωσης αυγών σε μια συνετή διατροφή για τηνυγεία της καρδιάς.

Υπό το πρίσμα της συνεχιζόμενης αβεβαιότητας και τηςέλλειψης πλήρων στοιχείων σχετικά με τις επιπτώσεις της κατανάλωσης αυγών στηνχοληστερόλη του ορού και στον κίνδυνο για καρδιαγγειακά θα λέγαμε ότι μόνοπεριστασιακή χρήση αυγών, περίπου ένα την εβδομάδα, θα ήταν συνετή για άτομα μεδιαταραγμένο λιπιδαιμικό προφίλ δίνοντας όμως εξαιρετική προσοχή στο σύνολο τουκορεσμένου λίπους που λαμβάνουν με την διατροφή τους.

Βιβλιογραφία

AmericanHeart Association: An eating plan for healthy adults. The new 2000 foodguidelines. Our American Heart Association diet. Dallas,TX 2000.

HarmanNL, Leeds AR, Griffin BA: Increased dietary cholesterol does notincrease plasma low density lipoprotein when accompanied by anenergy-restricted diet and weight loss. Eur J Nutr 2008 , 47(6):287-293

HerronKL, Fernandez ML: Are the current dietary guidelines regarding eggconsumption appropriate? J Nutr 2004 , 134(1):187-190

Valentine N,Zubaida F, Suparna D, Anjelica L, Gonzalez S, Katz : DL Dailyegg consumption in hyperlipidemic adults - Effects on endothelial function andcardiovascular risk. Nutrition Journal 2010, 9:28

Να τα.. πιούμε ναι ή όχι και πόσο

2011-12-13T06:48:00.000-08:00

Γιορτές έρχονται και όλοι μας θα τραβήξουμε κανα ποτηράκι παραπάνω.Πολλές φορές κουβεντιάζουμε στις παρέες μας για τις θετικές και τις αρνητικές επιπτώσεις του αλκοόλ και τους διαφόρους αστικούς μύθους που κυκλοφορούν.Ας πουμε και μεις λοιπόν δυο κουβέντες γύρω απ αυτά.

Τι είναι τα αλκοολούχα ποτά ?

Τα οινοπνευματώδη είναι διαυγή υγρά που παράγονται από την απόσταξη των παρασκευαζομένων με ζύμωση σακχάρων των δημητριακών των φρούτων ή των λαχανικών. Οι ζύμες που μεταβολίζουν αυτά τα σάκχαρα και τα μετατρέπουν σε οινόπνευμα σταματούν να αναπτύσσονται όταν η συγκέντρωση του οινοπνεύματος αυξάνεται πάνω από 12 -15 τοις εκατό. Συχνά συναντάμε στις συσκευασίες τους τον όρο proof που ορίζεται ως δύο φορές την περιεκτικότητα τους σε αλκοόλη κατ' όγκο: ένα ποτό με 20 τοις εκατό αλκοόλης κατ' όγκο είναι 40 proof.Η μέγιστη συγκέντρωση της αλκοόλης που προκύπτει από την απλή ζύμωση των σακχάρων είναι ικανοποιητική για την παραγωγή μπύρας και κρασιού αλλά δεν φτάνει για την παραγωγή των ουίσκι, μπράντι, τζιν, ρούμι, τεκίλα, βότκα. Προκειμένου να επιτευχθεί η συγκέντρωση της αλκοόλης που απαιτείται στα εν λόγω ποτά, τα ζυμωμένα σάκχαρα αυτά θερμαίνονται και αποστάζονται. Η αιθυλική αλκοόλη δηλαδή το οινόπνευμα, αρχίζει να βράζει σε χαμηλότερη θερμοκρασία από νερό ,εξατμίζεται και συλλέγεται σε ειδικά δοχεία. Το προϊόν αυτής της διαδικασίας, που είναι διαφορετική για κάθε ποτό, έχει συνήθως περιεκτικότητα κατά όγκο σε αλκοόλη 40-50% και καλείται αλκοολούχο ποτό. Τα ποτά αυτά διαφέρουν ως προς το χρώμα την γεύση και το άρωμα ανάλογα με την βάση προέλευση τους (στάρι, σίκαλη, φρούτα κλπ) και την ειδική διαδικασία παραγωγής τους.

Ωφελεί πουθενά το αλκοόλ ?

Καρδιαγγειακά : Οι υγιείς ενήλικοι άνδρες που πίνουν ένα ποτό την ημέρα έχουν 21% χαμηλότερο κίνδυνο να πάθουν έμφραγμα και 22% μικρότερο κίνδυνο να πάθουν εγκεφαλικό επεισόδιο από τα εκείνους που δεν πίνουν καθόλου. Οι γυναίκες που πίνουν μέχρι ένα ποτό ημερησίως μειώνουν επίσης τον κίνδυνό για έναντι των καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Μείωση επίπεδων χοληστερόλης.
Το οινόπνευμα των ποτών μειώνει την παραγωγή και την αποθήκευση των λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDLs), του σώματοςδηλαδή των πρωτεϊνικών και λιπαρών μορίων που φέρνουν τη χοληστερόλη στις αρτηρίες σας. Κατά συνέπεια, οι άνθρωποι που πίνουν συγκρατημένα τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα ολικής χοληστερόλης και πιο υψηλά επίπεδα λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας (HDLs).

Χαμηλότερος κίνδυνος για εγκεφαλικό επεισόδιο:
H μέτρια κατανάλωση οινοπνεύματος μειώνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο, λόγω κάποιου θρόμβου αίματος, μεταξύ των ηλικιωμένων (μέση ηλικία: 70). Ο τρόπος που το οινόπνευμα αποτρέπει το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι ακόμα άγνωστος, αλλά είναι σαφές ότι η μέτρια χρήση είναι ο καθοριστικός παράγοντας. Οι σκληροί πότες (εκείνοι που καταναλώνουν περισσότερα από επτά ποτά ημερησίως) έχουν υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι άνθρωποι που ήταν σκληροί πότες, αλλά μειώνουν την κατανάλωσή τους, ταυτόχρονα μειώνουν και τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο

Τόνωση της όρεξης για φαγητό:
Τα αλκοολούχα ποτά ενισχύουν την παραγωγή του σάλιου και των γαστρικών υγρών που προκαλούν των ερεθισμό των τοιχωμάτων του στομάχου ενισχύοντας το αίσθημα της πείνας. Μέτριες ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών μπορούν να συμβάλουν στην τόνωση της όρεξης, σε άτομα που το χρειάζονται. Αυτό ισχύει για τα άτομα που δεν έχουν έλκη ή άλλα χρόνια στομαχικά προβλήματα που θα μπορούσαν να επιδεινωθούν από την αλκοόλη.

Μας ζεσταίνει το ποτό στο κρύο :
Τα αλκοολούχα ποτά τείνουν να διαστέλλουν τα επιφανειακά αγγεία αυξάνοντας την ενδοδερμική κυκλοφορία του αίματος όταν κάποιος καταναλώνει περίπου 30 ml ( για άτομο βάρους 75 kg).Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την περιστασιακή αύξηση της θερμοκρασίας του δέρματος όταν υπάρχει ανάγκη (πολύ κρύος καιρός).Αυτή η τακτική βέβαια δεν είναι αποτελεσματική αν επαναληφθεί γιατί όταν το θερμό αίμα έρθει στην επιφάνεια παγώνει και επιστρέφοντας στο εσωτερικό του σώματος φέρνει μείωση της εσωτερικής θερμοκρασίας. Μεγάλες ποσότητες αλκοόλ μπορεί να διαταράξουν του μηχανισμούς θερμορύθμισης του οργανισμού προκαλώντας πολύ σοβαρά προβλήματα όπως υποθερμία.

Οι πιθανές βλάβες που προκαλεί το αλκοόλ

Τι ακριβώς είναι ο αλκοολισμός ?

O αλκοολισμός είναι ένα είδος ασθένειας εθισμού, η αδυναμία να των ατόμων να ελέγχουν την κατανάλωση αλκοόλ είναι μια κατάσταση δυνητικά απειλητική για την ζωή. Ο αλκοολισμός έχει υψηλότερο κίνδυνο θανάτου μέσω αυξημένων ατυχημάτων, αυτοκτονιών, υποσιτισμού, ή οξεία δηλητηρίασης από αλκοόλη, μια τοξική αντίδραση που σκοτώνει παραλύοντας τον οργανισμό με καταστροφή των εσωτερικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένου και του πυρήνα του σώματος.

Τι ακριβώς είναι Αλκοολικό σύνδρομο γέννησης

To σύνδρομο αυτό είναι ένα συγκεκριμένο πρότυπο γέννησης νεογνών με προβλήματα υγείας όπως χαμηλό βάρος γέννησης, καρδιαγγειακά προβλήματα, δυσμορφίες προσώπου, μαθησιακές δυσκολίες, και ψυχικές διαταραχές. Τα νεογνά αυτά γεννούνται από μητέρες που έκαναν χρήση αλκοόλης κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης σε ποσοστό μεγαλύτερο από ένα ποτό την ημέρα.Το ασφαλές επίπεδο χρήσης αλκοόλ κατά την εγκυμοσύνη είναι η μηδενική χρήση. Περίπου 1-2 ποτά την εβδομάδα βρέθηκε ότι αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής και πρόωρου τοκετού.

Προκαλεί η χρήση αλκοόλ αύξηση κίνδυνου για τον καρκίνο του μαστού ?

Ακόμα και μετριοπαθής χρήση αλκοόλης (1-2 ποτά την εβδομάδα) αυξάνει στις γυναίκες κατά 32% τον κίνδυνο για εμφάνιση καρκίνου του μαστού.Αύξηση κίνδυνου καρκίνου του στόματος και του λαιμού : Άνδρες και γυναίκες που καταναλώνουν πάνω από δύο ποτά την ημέρα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτούς τους καρκίνους από εκείνους που δεν πίνουν καθόλου και απ αυτούς που πίνουν λιγότερο.Αύξηση κίνδυνου καρκίνου του εντέρου και του δωδεκαδακτύλου: Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος γι αυτούς τους καρκίνους σε σκληρούς πότες μπύρας (5 μπουκάλια ημερησίως) και αλκοολούχων ποτών (3-4 ποτά ημερησίως) εκτός από κρασί για το οποίο δεν φάνηκε να ισχύει.

Είναι αλήθεια οτι η κατάχρηση αλκοόλης οδηγεί σε υποσιτισμό ?

Ενώ η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ ενισχύει την όρεξη η κατάχρηση του την εξαφανίζει. Οι αλκοολικοί αντί να τρώνε πίνουν καθώς δεν αισθάνονται πείνα. Ακόμα και στις περιπτώσεις που οι αλκοολικοί τρώνε κανονικά μπορεί να μην γίνεται φυσιολογική απορρόφηση των συστατικών της τροφής και να μην μπορεί το σώμα να αναπλάσει φυσιολογικά του ιστούς του.

Γιατί παθαίνουμε Hangover μετά απο μια γερή κατανάλωση αλκοόλ?

Το αλκοόλ απορροφάται από το στομάχι και το λεπτό έντερο και μεταφέρεται μέσω του αίματος στο συκώτι όπου οξειδώνεται σε ακεταλδεύδη από την αλκοολική δευδρογενάση (ADH)το ένζυμο που παράγει ο οργανισμός μας καθημερινά για να μεταβολίσει το αλκοόλ που παράγεται όταν ο οργανισμός μας μεταβολίζει τους υδατάνθρακες της τροφής. Η ακεταλδεύδη μετατρέπεται σε ακετυλοσυνένζυμο-Α και καταστρέφεται από τον οργανισμό ή χρησιμοποιείται στην σύνθεση χοληστερόλης, λιπαρών οξέων και νέων ιστών. Αν και τα άτομα διαφέρουν πολύ μεταξύ τους στην ικανότητα τους να παράγουν ADH και κατά συνέπεια στο να μεταβολίζουν την αλκοόλη, ο μέσος άνθρωπος μπορεί να μεταβολίζει περίπου 120 ml σκληρών αλκοολούχων σε 6 ώρες. Εάν κάποιος πιεί μεγαλύτερη ποσότητα οινοπνεύματος η ADH δεν επαρκεί και το αλκοόλ παραμένει στο αίμα, ανατρέποντας τις βιολογικές διεργασίες του ήπατος. Παράλληλα μειώνει την επαναρόφηση νερού από τους νεφρούς και αυξάνει την διούρηση στέλνοντας τον πότη συνεχώς στην τουαλέτα και χάνοντας μέσω αυτής της διαδικασίας μεγάλες ποσότητες μαγνησίου ,ασβεστίου και ψευδαργύρου και κατακρατώντας το ουρικό οξύ στο αίμα. Το επίπεδο του γαλακτικού οξέος στο αίμα ανεβαίνει δημιουργώντας την αίσθηση της κόπωσης, η οξεοβασική ισορροπία του αίματος διαταράσσεται. Τα αγγεία του εγκεφάλου διογκώνονται και πάλλονται ποιο έντονα ενώ το τοίχωμα του στομαχιού ερεθίζεται από το αλκοόλ και πονά. Σαν συνέπεια υπάρχει πονοκέφαλος και στομαχόπονος που διαρκούν για ώρες. Το συνολικό αποτέλεσμα το χαρακτηρίζουμε ως Hangover και διαρκεί όσο χρόνο χρειάζεται ο οργανισμός για να παράγει την αναγκαία ADH για να μεταβολίσει όλο το αλκοόλ που υπάρχει στην κυκλοφορία.

Μειώνει το αλκοόλ την διάθεση για sex?

Ναι η επιθυμία και η ικανότητα για sex μειώνεται από την κατάχρηση αλκοόλ

Γιατί όταν πιώ λίγο παραπάνω έχω πονοκέφαλο?

Ορισμένα αλκοολούχα ποτά περιέχουν χημικά που παρακωλύουν την λειτουργία του PST, ενός ένζυμου που διασπά ορισμένους τύπους αλκοολών έτσι ώστε να μπορούν να εξαλειφθούν από το σώμα. Αυτές εάν δεν διασπαστούν από το PST παραμένουν στην κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να προκαλέσου έναν έντονο πονοκέφαλο. Τα ποτά όπως τζιν, βότκα καθώς και τα περισσότερα αποσταγμένα οινοπνευματώδη είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν πονοκεφάλους εάν είναι καλής ποιότητας.

Ποια φάρμακα αληλεπιδρούν επικίνδυνα με το αλκοόλ

Acetaminophen (Tylenol, κ.λπ.):
Οι άνθρωποι που συχνά έχουν τρία ή περισσότερα ποτά την ημέρα, συμβουλευτείτε ένα γιατρό πριν από τη χρήση acetaminophen. Ο συνδυασμός αλκοόλη – acetaminophen μπορεί να προκαλέσει ηπατική ανεπάρκεια.

Παράλληλη χρήση αλκοόλ και αντιαλκοολικών φαρμάκων (δισουλφιράμη [Antabuse]):
Όταν λαμβάνεται ταυτόχρονα αλκοόλ με το αντιαλκοολικό φάρμακο δισουλφιράμη μπορεί να προκληθεί έξαψη, ναυτία, πτώση της πίεσης του αίματος, την αναπνευστική δυσχέρεια και σύγχυση.
Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων, που μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των ατόμων, γενικά εξαρτάται από την ποσότητα του αλκοόλ που καταναλώθηκε και το ποσό της δισουλφιράμης στο σώμα.

Αντιπηκτικά:
Το αλκοόλ επιβραδύνει το μεταβολισμό των αντιπηκτικών φαρμάκωνεντείνοντας την επίδραση τους και αυξάνοντας τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως η ρινορραγία.Αντικαταθλιπτικά: Το αλκοόλ μπορεί να ενισχύσει τα ηρεμιστικά αποτελέσματα των αντικαταθλιπτικών φαρμάκωνΑσπιρίνη, ιβουπροφαίνη, κετοπροφαίνη, ναπροξένη και στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα :Όπως το αλκοόλ και αυτά τα αναλγητικά ερεθίζουν το τοίχωμα του στομαχιού ενώ μπορεί να προκαλέσουν γαστρική αιμορραγία. Συνδυάζοντας κάποιος και τα δύο εντείνει το αποτέλεσμα.

Ινσουλίνη και από του στόματος υπογλυκαιμικά :
Το αλκοόλ μειώνει το σάκχαρο του αίματος και επιδρά στο μεταβολισμό των από του στόματος αντιδιαβητικών.Ο συνδυασμός μπορεί να προκαλέσει σοβαρή υπογλυκαιμία.Ηρεμιστικά και άλλα φάρμακα που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ηρεμιστικά, υπνωτικά χάπια, αντικαταθλιπτικά, αναλγητικά και φάρμακα για τη ναυτία):Το αλκοόλ εντείνει τα κατασταλτικά αποτελέσματα των εν λόγω φαρμάκων και ανάλογα με τη δόση μπορεί να προκαλέσει υπνηλία, καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα ή θάνατο.

Αντικαταθλιπτικά ή αντιϋπερτασικά
Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ) είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως αντικαταθλιπτικά ή αντιϋπερτασικά . Αναστέλλουν τη δράση των φυσικών ενζύμων που διασπούν την τυραμίνη, μια ουσίας που σχηματίζεται φυσικά όταν οι πρωτεΐνες μεταβολίζονται. Η τυραμίνη είναι μια αμίνη αγγειοσυσταλτική, μια χημική ουσία που δυσκολεύει την λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων και αυξάνει την αρτηριακή πίεση. Εάν φάτε ένα τρόφιμο που περιέχει τυραμίνη, ενώ παίρνετε έναν αναστολέα της ΜΑΟ, η αμίνη δεν μπορεί να αποβληθεί από το σώμα σας και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μια υπερτασική κρίση (διαρκώς υψηλή αρτηριακή πίεση). Το Brandy, ένα αποσταγμένο ποτό που φτιάχνεται από κρασί (το οποίο έχει υποστεί ζύμωση) περιέχει τυραμίνη. Όλα τα άλλα αποσταγμένα αλκοολούχα ποτά επίσης πρέπει να αποκλείονται από τη διατροφή σας όταν παίρνετε ένα MAO αναστολέα γιατί τα ποτά και το φάρμακο, που έχουν και τα δύο ηρεμιστικές ιδιότητες, μπορεί να είναι επικίνδυνα σε συνδυασμό μεταξύ τους.

Έχεται λοιπόν το νού σας στα παραπάνω και καλές γιορτές με εγκράτεια

Εξαιρετικά Εληνικά τυριά

2010-11-27T04:49:00.000-08:00

Η Ελλάδα είναι μια χώρα με μεγάλη ιστορία και παράδοση στην τυροκομία και στο εξαιρετικής ποιότητος τυρί. Στην ελληνική μυθολογία βρίσκουμε ότι η τέχνη της τυροκομίας ήταν δώρο στους θνητούς από τους Ολύμπιους θεούς. Μερικά Ελληνικά τυριά έχουν χαρακτηριστεί σαν προιόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Σας δίνω παρακάτω έναν «χάρτη» αυτών των τυριών μαζί με ορισμένα στοιχεία για την δομή τους και τις περιοχές που παράγονται.

Ελληνικά τυριά με προστατευόμενη ονομασία πρόλευσης με τα χαρακτηριστικά τους και την τοποθεσία παραγωγής τους

Είναι η παχυσαρκία στο DNA μας??

2010-11-24T22:55:00.000-08:00

Η παχυσαρκία δημιουργείται ως αποτέλεσμα μιας σχέσηςαληλεξάρτησης παραγόντων που καθορίζονται από το περιβάλλον και τον τρόπο ζωήςμε γονιδιακούς-γενετικούς παράγοντες που καθορίζονται από το DNAτου ατόμου.

Τα γονίδια που συμβάλλουν στην εμφάνιση της παχυσαρκίαςφαίνεται πως είναι αρκετά και λειτουργούν αλληλεπιδρώντας μεταξύ τους.

Ερευνητικά παρατηρήθηκε ότι η παχυσαρκία στα παιδιά σχετίζεταιμε την παχυσαρκία στους γονείς τους, κάτι που επιβεβαιώνει, εν μέρει,την άποψηότι υπάρχουν γονίδια τα οποία κληρονομούνται και καθορίζουν η προδιαθέτουν την υπέρβασηβάρους και την παχυσαρκία.Πιστεύουμε ακόμα ότι κάποια γονίδια παίζουν και ρόλο στηνσωματική κατανομή του λίπους και κατ επέκταση στον σωματότυπο του ατόμου.

Ηροπή του ενδόμορφου σωματότυπου προς την παχυσαρκία ενισχύει αυτή την άποψη καιπολλές γενετικές ποικιλομορφίες σχετίζονται με την ύπαρξη αυξημένου βάρους στα άτομα. Οι σημερινές μαςγνώσεις δεν είναι αρκετές για την ταυτοποίηση των γονιδίων που εκφράζουνγονοτυπικά την παχυσαρκία και δεν ξέρουμε τον μηχανισμό με τον οποίο τα γονίδιαμπορούν να συμβάλλουν στην εμφάνιση της παχυσαρκίας το μόνο που γνωρίζουμεείναι ότι οι γενετικοί παράγοντεςευθύνονται περίπου κατά 25-40% για την παρουσία της παχυσαρκίας σε ένα άτομο.Η ανακάλυψη του των γονιδίων που κωδικοποιούν την ορμόνη λεπτίνη,mLEP-A and mLEP-B ταυτοποιημένα στο χρωμόσωμα 7q31, δημιούργησε προσδοκίες στην επιστημονική κοινότητα για τηναναγνώριση της σχέση της παχυσαρκίας με το γονιδιακό υπόστρωμα του ατόμου. Ηλεπτίνη είναι μια πρωτείνη που παράγουντα λιποκύτταρα για να πληροφορήσουν τονεγκέφαλο για τα αποθέματα ενεργειας του οργανισμού.

Τα παχύσαρκα άτομα παράγουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητεςλεπτίνης από ότι τα άτομα φυσιολογικού βάρους και το ποσό παραγόμενης λεπτίνηςείναι ευθέως ανάλογο με τον βαθμό της παχυσαρκίας του ατόμου.

Η παραπάνω διαπίστωση μας ωθεί να πιστέψουμε ότι η λεπτίνη και η επιρροήτης στην διατροφική συμπεριφορά του ατόμου, καθώς αυτή εμπλέκεται στονμηχανισμό της πείνας, είναι μερικά υπεύθυνη για την εμφάνιση και διατήρηση τηςπαχυσαρκίας

Το αόρατο αλάτι στα τρόφιμα

2010-09-22T00:25:00.000-07:00

Το αόρατο αλάτι στα τρόφιμα

Ταπερισσότερο από το αλάτι που τρώμε δεν προστίθεται στο τραπέζι ή στο μαγείρεμα .Είναι αλάτι που έχει προστεθείστην επεξεργασία τροφίμων, και ειδικότερα των βασικών τροφίμων που χρησιμοποιούμεκάθε μέρα.

Το σταρένιο αλεύριπεριέχει 3 ή 4 mg Νάτριο/100 g, αλλά ομέσος όρος στο ψωμί είναι 520-550 mg/100g. Τα λάδια όπως το ηλιέλαιο ή το ελαιόλαδο περιέχουν μόνο
ίχνη του νατρίου, αλλά το βούτυρο έχει κατά μέσο όρο 750 mg/100 g ενώ οι
μαργαρίνες 800 mg/100 g. Πολλά προϊόντα δημητριακών όπως τα μπισκότα,
κέικ και τα δημητριακά πρωινού έχουν πολύ υψηλές περιεκτικότητες σε
νάτριο, κάτι το οποίο οικαταναλωτές δεν μπορούν να κατανοήσουν μόνομε την γεύση που συγκαλύπτεται από την υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Μας φαίνονται πολύ αλμυρά τα αλατισμένα φιστίκια ενώ περιέχουνλιγότερο νάτριο από το ψωμί γιατί μπορούμε να γευτούμε καλά το αλάτι που βρίσκεται στην επιφάνειατους.
Όποιος θέλει να μειώσει την πρόσληψη αλατιού πρέπει να βρει χαμηλήςπεριεκτικότητας σε αλάτι ψωμιά ,δημητριακά πρωινού και τυριά, καθώς και να περικόψει τις περισσότερο εμφανείς πηγές αλατιού όπως τααλλαντικά ,τις κονσέρβες ,το μπέικον ,τις ελιές σε άλμη, τα παστά, τρόφιμα πουσυνήθως οι άνθρωποι τρώνε λιγότερο συχνάαπό το ψωμί το τυρί τις μαργαρίνες και τα δημητριακά που φθάνουν να γίνονταιπολύ σοβαρές πηγές αλατιού λόγω της καθημερινής συχνής χρήσης τους.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ?

2010-09-21T15:54:00.000-07:00

Ένα πολύσυνηθισμένο ερώτημα που συχνά μας απασχολεί είναι το «ποιος είναι ο μηχανισμόςτης πείνας», γιατί και πως καταστέλλεται μετά το φαγητό?

Θαπροσπαθήσω να κάνω μια σύντομη περιγραφή του μηχανισμού και των κυριότερωνσυνιστωσών του.

Το πρώτοπράγμα που προκαλεί η είσοδος του φαγητού στο στομάχι είναι η διάταση δηλαδή τοτέντωμα των τοιχωμάτων του.

Η διάτασητου στομαχιού από την εισερχόμενη τροφή και η ανίχνευση από τον οργανισμότων μακροθρεπτικών συστατικών όπως τολίπος ή η πρωτεΐνη μέσα στο έντερο είναι όλα ισχυρά μηνύματα κορεσμού. Θέτουντέλος σε ένα γεύμα και για κάποιο χρονικό διάστημα εμποδίζουν την επιθυμία γιατην περαιτέρω κατανάλωση τροφής. Τελικά, η πείνα επικρατεί πάλι και η ανάγκηγια φαγητό ακολουθεί.

Η εναλλαγή μεταξύ της πείνας και κορεσμούείναι επεισοδιακή και καθορίζει τηνανάγκη κατανάλωσής τροφής καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Εντούτοις, δεν είναι μόνο η απουσία των επεισοδιακώνμηνυμάτων κορεσμού που επηρεάζουν την έκφραση της πείνας. Η μείωση των επιπέδωνγλυκόζης αίματος και των επιπέδων της λεπτίνης ορμόνης του λιπώδους ιστού δείχνουν ένα έλλειμμα στη διαθέσιμη ενέργεια καθώς και στην προσωρινά «αποθηκευμένη»ενέργεια. Οι παράγοντες αυτοί αποτελούν μια κατηγορία φυσιολογικών σημάτων πουεπηρεάζουν επίσης την έκφραση της όρεξης.

Όπως τα επεισοδιακά σήματα κορεσμού έτσι καιαυτά τα σήματα ενεργούν κανονικά στους ανασταλτικούς μηχανισμούς στον υποθάλαμο δηλαδή τα ανορεξιογόνακυκλώματα.

Η απουσία τωνσημάτων κορεσμού δημιουργεί μια ενεργό ανάγκη έναρξης της σίτισης. Άλλοιπαράγοντες που δείχνουν την ενεργειακή κατάσταση του σώματος, όπως αδιπονεκτίνη, οι κυτοκίνες και οι γεννητικές ορμόνες, εμφανίζονται επίσηςνα ενεργούν στα κέντρα ενεργειακής ρύθμισης μέσα στον εγκέφαλο και ιδιαίτεραστον υποθάλαμο, για να καταστείλουνκυρίως την πείνα.

Υπάρχουνόμως και σήματα που αυξάνουν την πείνα όπως η εντερική ορμόνη γκρελίνη πουεμφανίζεται αυξημένη πρίν από το γεύμα και μειώνεται μετά.

Ανχορηγήσουμε προγευματικά την ορμόνη η ανάγκη για φαγητό αυξάνεται,κατά εναν ενδιαφέροντα,τρόπο οι δέκτες γκρελίνηςεντοπίζονται στις διάφορες υποθαλαμικές θέσεις που αποτελούν μέρος των ορεξιογόνωνκυκλωμάτων αυξάνοντας την ανάγκη για φαγητό. Αυτά τα κυκλώματα περιέχουν πολλά νευροπεπτιδια,όπως το νευροπεπτίδιο Υ ,οι ορεξίνες,η ορμόνη μελανοκορτίνη και η γαλανίνη,ουσίεςοι οποίες υποκινούν την ανάγκη για φαγητό. Η ακριβής φύση του φυσιολογικού και νευροβιολογικούμηχανισμού της όρεξης φαίνεται να είναιμια εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία και πρέπεινα σημειωθεί ότι οι βιολογικοί μηχανισμοί που είναι καθοριστικοί στην έκφρασητης πείνας δεν είναι ανεξάρτητοι από ψυχολογικές επιδράσεις. Πράγματι, τα αισθητηριακάκαι γνωστικά μηνύματα που υποκινούν την πείνα παράγουν φυσιολογικές αλλαγές που δημιουργούν ανάγκεςγια φαγητό και μεταβολισμό της ενέργειας και βοηθούν στη συνέχεια αυτές τιςδιαδικασίες. Αυτό φέρνει και τουςψυχολογικούς παράγοντες να είναι σημαντικοί στην έκφραση της όρεξης.

Ένας λοιπόνορμονικός κύκλος επηρεαζόμενος από αντικειμενικά ερεθίσματα και βιοχημικέςδιαδικασίες αλλά και την ψυχική μας διάθεση δημιουργεί αλλά και καταστέλλει το αίσθημα της πείνας μεκέντρο τον εγκέφαλο και ειδικά τον υποθάλαμο.

Ποιες τροφές βοηθούν περισσότερο στην απορρόφηση σιδήρου από τον οργανισμό;

2010-09-19T06:24:00.000-07:00

Ελένη : Ποιες τροφές βοηθούν περισσότερο στην απορρόφηση σιδήρου από τον οργανισμό;
Με τα φάρμακα - προσωπικά - μπούχτισα και λύση οριστική δεν βρίσκω.

Η απάντηση του Διατροφοπληροφοριοδότη για την Ελένη

ΑγαπητήΕλένη

Το πρόβλημαμε την επάρκεια σε σίδηρο μιας διατροφής και παράλληλα την επίτευξη τηςμέγιστης απορρόφησης του απο τον οργανισμό είναι αρκετά σοβαρό και απασχολεί έναμεγάλο κομμάτι του πληθυσμού και ιδιαίτερα γυναίκες που συχνά ταλαιπωρούνταιαπο σιδηροπενική αναιμία.Ο σίδηρος είναι ενα απαραίτητο στοιχείο για τηναιμοποίηση και την «επιδιόρθωση» των ενζύμων του οργανισμού.Μην πιστέψεις ότιοποιαδήποτε διατροφή θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα μια σοβαρής σιδηροπενικής αναιμίας,η φαρμακευτική αγωγήσε αυτές τις περιπτώσεις δηλαδή η χορήγηση σκευασμάτων σιδήρου και φολικουοξέος είναι πολλές φορές απαραίτητη και αξιολογείται απο ειδικό γιατρό με βάσηκλινικούς και εργαστηριακούς ελέγχους.Η διατροφή μπορεί να στηρίξει αυτη τηνθεραπεία και πολλές φορές να προστατεύσει το άτομο απο αναιμίες που οφείλονταισε διατροφική ανεπάρκεια σιδήρου όπως οι μακρόχρονες αυστηρές δίαιτες η πολλέςφορές η μη σχεδιασμένη χορτοφαγική διατροφή.

Ο σίδηροςστα τρόφιμα βρίσκεται σε δύο μορφές :

1) O αιμικός σίδηρος που βρίσκεται στην «δισθενή»μορφή μόνο σε ζωικές τροφές όπωςτο κρέας,κοτόπουλο,ψάρι συκώτι πού είναι και οι καλύτερες πηγές σιδήρου

2) Ο μη αιμικός σίδηρος που βρίσκεταιστην «τρισθενή» μορφή και υπάρχει σε φυτικές τροφές όπως τα όσπρια οι ξηροίκαρποί τα λαχανικά αλλά και σε ζωικές τροφές όπως το γάλα τα θαλασσινά και οκροκός του αυγού.

Η αφομοίωσητου αιμικού σιδήρου φθάνει ίσως και το 25% της προσλαμβανόμενης ποσότητας αποτην τροφή ενώ του μη αιμικού μετα βίας το 5%,άρα όταν χρειαζόμαστε επειγόντωςσίδηρο στρεφόμαστε κατα κύριο λόγο στα κρεατικά.Ο σίδηρος που παίρνουμε απο τιςμη αιμικές πηγές είναι πολύ χρήσιμος σε μια ισοροπημένη διατροφή αλλά ανίκανοςνα συνεισφέρει έναντι μιας σιδηροπενικής αναιμίας.

Το θέμα τωνσυνδυασμων τροφίμων για την επίτευξη της μέγιστης απορρόφησης αφορά δυόκατηγορίες τροφίμων ,αυτά που διευκολύνουν την απορόφηση του σιδήρου δηλαδή οιενεργοποιητές της απορρόφησης σιδήρου και αυτα που αναστέλουν την απορρόφηση τουσιδήρου δηλαδή οι αναστολείς της απορρόφησης σιδήρου.

Απο τους ενεργοποιητές της απορρόφησης πιο γνωστός είναι είναι η βιταμίνη C δηλαδή μισό ποτήρι χυμός πορτοκάλι στογεύμα θα τριπλασιάσει την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου των τροφών .Εναςάλλος ενεργοποιητής είναι η ζωική πρωτείνη δηλαδή η παρουσία μιας μικρήςποσότητας κρέατος σε κάθε γεύμα,έστω και μια μπουκιά 20 γρ θα αυξήσει πολύ τηναπορρόφηση του σιδήρου απο τις άλλες πηγές

Οιαναστολείς της απορρόφησης σιδήρου είναι περισσότεροι με πρώτο και καλύτερο τιςτανίνες που βρίσκονται στο τσάι και λιγότερο στον καφέ και στο κακάο οπότε καλόείναι αυτά τα τρια να μην καταναλώνονταιχρονικά κοντά σε γεύματα όπως πχ τοπρωινό αλλά κανα 2 ώρες αργότερα.Επίσης καλύτερα λευκό κρασάκι με το γεύμαλαχανικών η οσπρίων για καλύτερη αφομοίωση γιατί το κόκκινο εμποδίζει γιατίέχει πολυφαινόλες.Τα οξαλικά εμποδίζουν την αφομοίωση του σιδήρου δηλαδή πχ το σπανάκι να μην καταναλώνεται όταν τογεύμα έχει μόνο μη αιμικές πηγές σιδήρου.Το ασβέστιο και ο φώσφορος εμποδίζουντην απορρόφηση μη αιμικού σιδήρου οπότε καλύτερα να μην τρώμε τυριά και αυγό μαζί με τα όσπρια και τα λαδερά αλλάσε ενδιάμεσα γεύματα σαν snack.Επίσης καλό είναι να σε τέτοιαδιατροφή να προτιμούμε το λευκό ψωμί και όχι το ολικής γιατί και οι πολλές ίνεςεμποδίζουν την αφομοίωση του μη αιμικού σιδήρου.Εναδιαιτολόγιο όμως για να βελτιώσεις την απορρόφηση του σιδήρου θέλει προσεκτικόσχεδιασμό σύμφωνα με τις δικές σου ανάγκες και ιδιαιτερότητες.

Ελπίζω ναβοήθησα και να ξέρεις οτι είμαι πάντα εδώ για περισσότερες διευκρινίσεις καισυμβουλές
Φιλικά
Ο Διατροφοπληροφοριοδότης

Τα καρύδια μειώνουν την χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια..

2010-09-18T06:29:00.000-07:00

Πρόσφατη μελέτη μας έδειξε ότι εαν περέχονται σε μια συνηθισμένη δίαιτα καρύδια σε ποσοστό περίπου 12% τηςσυνολικα προσλαμβανόμενης καθημερινά ενέργειας βελτιώνεται σημαντικά το λιπιδαιμικό προφίλ. Η ευεργετική επίδραση είναι πιο σημαντική σε άτομα με υψηλό ποσοστό ολικής χοληστερόλης . Σημαντικές αλλαγές στις συγκεντρώσεις της ολικής χοληστερόλης στον ορό (p=0,02 ) και τριγλυκεριδίων (p=0,03 ) σημειώθηκαν καθώς και σημαντικές μειώσεις στην "κακή" LDL Λιποπρωτείνη υψηλής πυκνότητας (p=0,06 ).Καμία σημαντική αλλαγή δεν εντοπίστηκε στην "καλή" HDL Λιποπρωτείνη χαμηλής πυκνότητας που παρέμεινε στα προηγούμενα της επίπεδα.Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι εαν σε ένα ημερήσιο διαιτολόγιο 2000 Kcal δώσουμε τις 240 Kcal απο καρύδια δηλαδή περίπου 40 gr ημερησίως τότε μπορούμε να περιμένουμε βελτίωση σε ανθρώπους με υψηλή χοληστερόλη .

Από : Torabian S, Haddad E, Cordero-MacIntyre Z, Tanzman J, Fernandez ML, Sabate J.Long-term walnut supplementation without dietary advice induces favorable serum lipid changes in free-living individuals.Eur J Clin Nutr. 2010 Mar;64(3):274-9. Epub 2010 Jan 20.

Το αλάτι είναι το μοναδικό ......

2010-09-18T06:19:00.001-07:00

Το αλάτι είναι το μοναδικό φαγώσιμο με αλμυρή γεύση, ίσωςμάλιστα και ο μόνος αντιπρόσωπος αυτής της γεύσης. Ψάχνοντας μέσα σε παλιά βιβλία χημείας, όπου συνηθιζόταν μεταξύ των διαφόρων ιδιοτήτων να αναφέρεται και η γεύση τους, δεν μπόρεσα ναβρω κάποια άλλη ουσία με αλμυρότητα. Αυτή ίσως η μοναδικότητατου αλατιού έκανε τον Όμηρο να το χαρακτήρισει θεϊκό. Κάπως ανάλογη σημασία έχει η βιβλική έκφραση «υμείς εστέ το άλας τηςγης». Οι μικροβιοκτόνες ιδιότητες του αλατιού βρήκαν τέλος καιμια απροσδόκητη «χρησιμοποίηση»: Ο Νίκος Καζαντζάκης σε μιαεπιστολή του έγραψε ότι «η ποίηση είναι το αλάτι που εμποδίζειτον κόσμο να σαπίσει».
(Αναστάσιος Βάρβογλης,Η κρυφη γοητεία της χημείας)

Μακαρόνια αλά κρεμ Μπέικον-Τυρί -Μανιτάρια

2010-09-05T13:00:00.001-07:00

Μακαρόνια αλά κρεμ Μπέικον-Τυρί -Μανιτάρια

Μερίδες: 5

Συστατικά:

500 γρ Μακαρόνια σκληρά Σίτου

330 γρ Κρέμα Γάλακτος 30% λίπος

120γρ Μπέικον

240 γρ Μανιτάρια Κονσέρβα

100 γρ Τυρί Reggato

30 γρΕλαιόλαδο

10 γρ Αλάτι

Βάρος τελικήςμερίδας 380 γρ

Εκτέλεση Οδηγίες

Bράζουμε τα μακαρόνια με το αλάτι και τα σουρώνουμε.

Στην κατσαρόλα μας ρίχνουμε το βούτυρο το μπέικον καιτα μανιτάρια και τα σοτάρουμε για 5'

Κατόπιν ρίχνουμε τα μακαρόνια με τα υπόλοιπα υλικά καιανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να δέσει η σάλτσα μας.

Σερβίρουμε ζεστά.

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΉ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΝΑ 100 γρ

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΝΑ ΜΕΡΙΔΑ 380 γρ

Σάντουιτς με μαύρη μπαγκέτα καπνιστή γαλοπούλα και τυρί

2010-09-05T11:30:00.000-07:00

Ξεκινάω την ενότητα με κάτι απλό και τετριμμένο όπως η μπαγκέτα του κυλικείου της δουλειάς μας.
Εδώ συνταγή δεν χρειάζεται γιατί την φτιάχνει υπάλληλος του κυλικείου.
Οι ποσότητες που περιγράφονται είναι αυτές που μετρήσαμε κατά μέσο όρο σε συνηθισμένα σαντουτσάδικα
Μερίδες :1
10 γρ Μαγιονέζα κοινή εμπορίου με πλήρη λιπαρά
125 γρ Ψωμί Μαύρο τύπου μπαγκέτας
33 γρ Γαλοπούλα Ζαμπόν
34 γρ Τυρί edam
12 γρ Μαρούλι
24 γρ Ντομάτα

Οι διατροφικές ετικέτες μετράνε ανα 100 γρ τροφίμου ενώ εδώ έχουμε συνολικά 248 γρ προϊόντος
άρα για να βρείτε τι περιέχει η μπαγκέτα που μόλις πιθανώς φάγατε κάντε τον ανάλογο πολλαπλασιασμό

Πόσο λίπος πρέπει να έχω

2010-09-04T04:42:00.000-07:00

Τι είπε ο Διατροφοπληροφοριοδότης στον κουρέα του για το ελαιόλαδο?

2010-09-03T05:36:00.000-07:00

Κουρέας : Δενμου λες ρε φίλε η γυναίκα μου μου είπε να μην τρώω λιπαρά ,το ελαιόλαδο είναι«λίπος»?

Διατροφοπληροφοριοδότης:Φυσικά είναι λίπος ,αλλά να το τρώςσε λογικές ποσότητες γιατί αντίθετα με τα άλλα λίπη ωφελεί την υγεία,απλάπροσοχή γιατί κι αυτό παχαίνει..

Κουρέας :δηλαδήέχει ποιο πολλές θερμίδες από τα σπορέλαια και το βούτυρο?

Διατροφοπληροφοριοδότης: όχι ,τις ίδιες περίπου 9 θερμίδες το γραμμάριο

Κουρέας :δηλαδήέχει και τριγλυκερίδια το ελαιόλαδο????

Διατροφοπληροφοριοδότης:

Το ελαιόλαδο είναι, κυρίως, μίγμα εστέρων της γλυκερίνης (τριγλυκερίδια) με ανώτερα λιπαρά οξέα, κυρίως ελαϊκό ( ακόρεστο ), στεατικό και παλμιτικό (κορεσμένα).

Κουρέας :Τιάλλο περιέχει το ελαιόλαδο? Γιατί όλοι λένε για υψηλή βιολογική αξία καικολοκύθια τούμπανα!

Διατροφοπληροφοριοδότης:

Εκτός από τα τριγλυκερίδια, το ελαιόλαδο περιέχει μικρές ποσότητες και από άλλα συστατικά όπως ελεύθερα λιπαρά οξέα, στερόλες, λεκιθίνες, φαινόλες, τοκοφερόλες, χρωστικές και κάποιες ρητινοειδείς καιζελατινοειδείς ουσίες. Τα ποιο πολλά από αυτά είναι πολύ ωφέλιμα για τηνυγεία.Αλλά και τα τριγλυκερίδια του ελαιόλαδου είναι αυτά του ελαϊκού οξέος,που ξεπερνούν το 70 – 80 % του βάρουςτου και πρόκειται για «καλά» τριγλυκερίδια.

Κουρέας : Μάυρηκαλοσύνη, ο γιατρός που μου τα μέτρησε τα βρήκε 400 και μού είπε ότι θα πάθωέμφραγμα

Διατροφοπληροφοριοδότης: Τα τριγλυκερίδια στο αίμα σου δεν έχουν σχέση με το λάδι αλλά με το πόσοπαραπάνω φαγήτό τρώς και πόσο ζωικόλίπος καταναλώνεις

Κουρέας : καιπου ωφελεί ρε φίλε το ελαιόλαδο? Τι παραπάνω έχει από τα σπορέλαια και τιςμαργαρίνες

Διατροφοπληροφοριοδότης: το ελαιόλαδο περιέχει ουσίες όπως οι Φαινόλεςπου του αυξάνουν την αντίσταση στην οξείδωση και ετσι δεν ταγγίζει εύκολα τολάδι ενώ επίσης αντέχει περισσότερο στο τηγάνισμα χωρίς να γίνεται βλαβερό.Άλλες ωφέλιμες ουσίες που περιέχει το ελαιόλαδο είναι οι Στερόλες που εμποδίζουν την απορρόφηση της χοληστερόλης από τοέντερο,τα Καροτένια που βοηθούν τηνανάπτυξη του κυττάρου και την αιμοποίηση ενω επιταχύνουν την διαδικασία τηςεπούλωσης μετά από βλάβες,οιΤερπενικέςαλκοόλες που βοηθούν την αποβολή τηςχοληστερόλης από το σώμα ,οι Τοκοφερόλεςπου εμποδίζουν την αυτοοξείδωση και η β-Καροτίνη που είναι αντιοξειδωτική και απαραίτητη για την όραση.

Κουρέας : καιδεν μου λές όλα τα ελαιόλαδα ίδια είναι?

Διατροφοπληροφοριοδότης:όχι το ελαιόλαδο έχει πολλές αυστηρά καθορισμένες κατηγόρίες με κύριοχαρακτηριστικό την ποιότητα του και την οξύτητα του

Κουρέας :τισημαίνει ποιότητα στο ελαιόλαδο?

Διατροφοπληροφοριοδότης:Τα βασικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ποιότητας του ελαιόλαδου είναι:

Η οξύτητα, Το χρώμα,Η οξείδωση η οσμή και η γεύση,τοβασικότερο από αυτά αποτελεί η οξύτητα και με βάση αυτή διαμορφώνεται ηεμπορική του αξία. Η επί τοις 100 κατά βάρος περιεκτικότητα του ελαιολάδου σεελεύθερα οξέα ονομάζεται οξύτητα.Όταν στην ετικέτα του ελαιολάδου αναγράφεταιπ.χ οξύτητα 0,5% κ.β (5 γραμμές) αυτό σημαίνει ότι: Σε 100 g του ελαιολάδου,περιέχονται 0,5 g ελεύθερων λιπαρών οξέων

Κουρέας :Ηοξύτητα τι είναι?

Διατροφοπληροφοριοδότης:

Τα τριγλυκερίδια του ελαιολάδου λόγω υδρόλυσης διασπώνται ενμέρει σε γλυκερίνη και ελεύθερα οξέα.Η παρουσία ελεύθερων οξέων μειώνει τηνποιότητα του ελαιολάδου.Ο υπολογισμός της οξύτητας συνίσταται στον υπολογισμότων ελεύθερων λιπαρών οξέων ( R-COOH ) που υπάρχουν στο ελαιόλαδο, σαν συνέπειατης υδρόλυσης που έχει συμβεί στα τριγλυκερίδια.Αν η οξύτητα:είναι μέχρι 3,3 % το ελαιόλαδο χαρακτηρίζεται φαγώσιμοενώ αν είναι μεγαλύτερη από 3,3 %,χαρακτηρίζεται βιομηχανικό (ακατάλληλο για φάγωμα)

Κουρέας :όλακαλά αλλά εγώ στην ετικέτα διαβάζω ..παρθένο..έξτρα κ.λ.π ,τι σημαίνουν αυτά?

Διατροφοπληροφοριοδότης:

Παρθένο σε γενικές γραμμέςείναι το ελαιόλαδο πουλαμβάνεται από τον καρπό της ελιάς μόνο με μηχανικά ή άλλα φυσικά μέσα που δενοδηγούν σε αλλαγές του ελαίου και το οποίο δεν έχει υποστεί άλλη επεξεργασίαεκτός από πλύσιμο, διαχωρισμό, φυγοκέντρηση και φιλτράρισμα. Αλλά αυτά πουδιαβάζεις στην ετικέτα είναι οι εμπορικές του κατηγορίες και σημαίνουν ταπαρακάτω ,όταν η ετικέτα γράφει:

Εξαιρετικό παρθένοελαιόλαδο : είναι παρθένο ελαιόλαδο, δηλ. ελαιόλαδο που έχει παραχθεί μόνομε φυσικές και μηχανικές διαδικασίες, με τέλειο άρωμα και γεύση, με ελεύθερηοξύτητα όχι μεγαλύτερη από 0,8% και με άλλα χαρακτηριστικά σύμφωνα με αυτά πουπροβλέπονται στον Κανονισμό 2568/91 της Κοινότητας.

Παρθένο ελαιόλαδο :είναι παρθένο ελαιόλαδο, δηλ. ελαιόλαδο που έχει παραχθεί μόνο με φυσικές καιμηχανικές διαδικασίες, με καλά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, με ελεύθερηοξύτητα όχι μεγαλύτερη από 2,0% και με άλλα χαρακτηριστικά σύμφωνα με αυτά πουπροβλέπονται στον Κανονισμό 2568/91 της Κοινότητας.

Ελαιόλαδο : είναιτο μείγμα εξευγενισμένου ελαιολάδου και βρώσιμου παρθένου ελαιολάδου με οξύτηταόχι μεγαλύτερη από 1,5%.

Το εξευγενισμένο ελαιόλαδο παραλαμβάνεται με εξευγενισμό(εξουδετέρωση, απόσμηση, αποχρωματισμό) του μειονεκτικού παρθένου ελαιολάδου.

Πυρηνέλαιο :είναι το μείγμα εξευγενισμένου πυρηνελαίου και βρώσιμου παρθένου ελαιολάδου μεοξύτητα όχι μεγαλύτερη από 1,5%.

Το εξευγενισμένο πυρηνέλαιο παραλαμβάνεται με εξευγενισμότου ακατέργαστου πυρηνελαίου

Κουρέας :ουφμας ζάλισες ,μου φέρνει εμένα ένα λαδάκι από το χωριό ο μπατζανάκης τουξαδέρφου του κουμπάρου μου που είναι οξύτητα 0,01%

Διατροφοπληροφοριοδότης: Μάλλον σε δουλεύει γιατί αυτό είναι τεχνικά αδύνατο και γενικά μηνπολύ-εμπιστεύεσαι το χύμα λάδι εάν δεν είναι δικές σου οι ελιές και δεν τιςπήγες ο ίδιος στο λιοτρίβι γιατί μπορεί να τρως πυρηνέλαιο και να το πληρώνειςγια έξτρα παρθένο.

Κουρέας:Πω πω αδερφάκι μου, μια κουβέντα σου είπαμε και την έκανες σήριαλ ,έχουμεκαι δουλειές, άσε μας από δω πέρα, κερασμένο και το κούρεμα.

Τι είπε ο Διατροφοπληροφοριοδότης στον κουρέα του για το φρέσκο ψάρι!

2010-09-03T04:56:00.000-07:00

Κουρέας : Δεν μου λές ρε φίλε διατροφο..πωςσελένε γιατί μυρίζουν άσχημα τα ψάρια?

Διατροφοπληροφοριοδότης :
Τα φρέσκα ψάρια γενικά δε μυρίζουν άσχημα, αλλά μόλις πεθάνει ένα ψάρι, τα μυϊκά του κύτταρα αρχίζουν να δέχονται επίθεση από βακτήρια. Κατά τη διαδικασία αυτή, η άοσμη ουσία Ν-οξείδιο της τριμεθυλαμίνης μετατρέπεται σε τριμεθυλαμίνη, η οποία δίνει στο ψάρι τη γνωστή, χαρακτηριστική του οσμή.

Κουρέας :
Και πως καταλαβαίνουμε οτι το ψάρι είναι φρέσκο?

Διατροφοπληροφοριοδότης :

Το μάτι πρέπει να είναι φουσκωτό, ο κερατοειδής διαφανής, η κόρη μαύρη και λαμπερή. Αν το μάτι είναι βαθουλωμένο στο κέντρο, ο κερατοειδής γαλακτώδης και η κόρη γκρίζα, το ψάρι είναι μπαγιάτικο.Τα βράγχια του φρέσκου ψαριού είναι λαμπερά, με έντονο χρώμα ροδαλό ή κόκκινο και χωρίς βλέννα. Όσο πιο μπαγιάτικο είναι το ψάρι τόσο τα βράγχια κιτρινίζουν και αποκτούν βλέννα η οποία σιγά σιγά γίνεται γαλακτώδης.
Όσο το ψάρι είναι φρέσκο δεν παρουσιάζει κανένα χρωματισμό κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Με τον χρόνο αυτή η ζώνη γίνεται όλο και πιο κόκκινη.
Το φρέσκο ψάρι αναδύει μυρωδιά θάλασσας. Αν έχει μυρωδιά αμμωνίας(εκτός απο τα καρχαριοειδή)δεν είναι κατάλληλο για κατανάλωση.
Να σου δείξω και μια φωτογραφία για να καταλάβεις,αν θές κάνε κλίκ στην φωτογραφία για να μεγαλώσει να φαίνεται καλύτερα!

Απο δω και πέρα λοιπόν μεγάλη προσοχή όταν αγοράζεις ψάρια φίλε κουρέα!!

Πώς Θεραπεύεται η Παχυσαρκία? Υπάρχουν φάρμακα?

2010-08-30T06:08:00.000-07:00

Με τον όρο παχυσαρκία εννοούμε την παθολογική εκείνη κατάσταση κατά την οποία περίσσεια λίπους ή λιπώδους ιστού αποθηκεύεται στον οργανισμό και αναφέρεται σε άτομα που το υπερβάλλον βάρος τους ξεπερνάει το 20 % του βάρους που θεωρείται κατάλληλο της ηλικίας, του φύλου και του ύψους του ατόμου.

Ο δείκτης μάζας σώματος (Δ.Μ.Σ) είναι ο συνηθέστερος τρόπος προσδιορισμού της παχυσαρκίας που ορίζεται από τη σχέση του βάρους του σώματος (σε κιλά) προς το τετράγωνο του ύψος (σε μέτρα).

Συνεπώς τα άτομα που έχουν Δ.Μ.Σ από 25 – 29,9 kg/m2 χαρακτηρίζονται ως υπέρβαρα, ενώ αυτά με Δ.Μ.Σ πάνω από 30 kg/m2 θεωρούνται παχύσαρκα.
Η παχυσαρκία είναι αναμφισβήτητα μια από τις συχνότερες ασθένειες στις αναπτυγμένες χώρες. Ακόμα όμως και στις αναπτυσσόμενες χώρες το ποσοστό των υπέρβαρων αυξάνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς.
Αναγνωρίζεται πια ως μια χρόνια νόσος, αφού σχετίζεται θετικά με τον κίνδυνο θνησιμότητας. Παράλληλα, αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση των κυριότερων μη μεταδοτικών ασθενειών, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο σακχαρώδης διαβήτης.

ΕΠΙΠΕΔΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ.

Η αύξηση του ποσοστού των υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια προκαλεί ανησυχία λόγω της σχέσης που υπάρχει μεταξύ αυξημένου σωματικού βάρους και νοσηρότητας.
Η Ελλάδα κατέχει από τις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη στην παχυσαρκία με ποσοστό 26,7% Μέχρι το 2010, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, εκτιμάται πως στην Ελλάδα το ποσοστό των παχύσαρκων ανδρών και γυναικών πάνω από 15 ετών θα είναι 30% στο σύνολο του πληθυσμού και 26% αντίστοιχα.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ.

1. ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ.

2. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ.

3. ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ.

Αρχικά, η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αποσκοπούσε στη χρήση για μικρό χρονικό διάστημα κάποιου σκευάσματος που θα βοηθούσε τον ασθενή να χάσει βάρος. Το 1893 για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν οι θυρεοειδής ορμόνες ως φάρμακο για την απώλεια βάρους.
Ωστόσο η βραχυπρόθεσμη αυτή προσέγγιση είχε σαν αποτέλεσμα την εκδήλωση διαφόρων νοσημάτων.
Στις μέρες μας , η χρήση των φαρμακευτικών ουσιών που βοηθούν στην απώλεια βάρους θεωρείται ως εργαλείο και όχι ως αποκλειστική θεραπεία.
Οι φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας διακρίνονται σε τρείς κύριες κατηγορίες:

o Τα ανορεξιογόνα.
o Τα θερμιδογόνα ή θερμογενετικά.
o Τα φάρμακα που μειώνουν την απορρόφηση του διατροφικού λίπους
Και σε δύο δευτερεύουσες:

o Τα διουρητικά ή εικονικά (placedo).
o Τα σκευάσματα της κυτταρίνης.

Τα ανορεξιογόνα ή ανορεκτικά φάρμακα είναι αμφεταμίνες ή συγγενείς ενώσεις
οι οποίες χρησιμοποιούνται συχνά στα αρχικά στάδια του περιορισμού της δίαιτας.
Τα φάρμακα αυτά ελαττώνουν την πείνα, αλλά η δραστικότητα τους μειώνεται με τον χρόνο. Επομένως είναι ακατάλληλα για μακροχρόνια χρήση, γι΄αυτό και συστήνονται για περιορισμένο χρόνο και με ενδιάμεσες διακοπές.
Τα φάρμακα που μειώνουν την απορρόφηση του διατροφικού λίπους συνήθως επιδρούν στην λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων στο κατώτερο πεπτικό και μειώνουν την απορροφησιμη ποσότητα λίπους συνήθως στο 80% του λίπους της διατροφής
Τα θερμογόνα ή θερμογενετικά φάρμακα , { η θυροξίνη (Τ4) και η τριιοδοθυρονίνη (Τ3) }, όταν χορηγούνται σε μεγάλες δόσεις, μειώνουν το σωματικό βάρος. Παρ΄ όλα αυτά η δράση τους θεωρείται παροδική και η απώλεια αφορά κυρίως το μυϊκό ιστό και λιγότερο το λιπώδη.
Επιπλέον έχουν σοβαρές και αρκετές παρενέργειες όπως: αίσθημα παλμών, νευρικότητα, αϋπνία, ταχυκαρδία, εφίδρωση και αυξημένη απώλεια ασβεστίου και αζώτου, συνδυασμένες με καταβολισμό των οστών. Γι αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε παχύσαρκους υποθυρεοειδικούς.

Διουρητικά φάρμακα. Τα φάρμακα αυτά κακώς χρησιμοποιούνται για την απώλεια βάρους καθώς θεωρούνται μη δραστικά και η χρησιμοποίηση τους εμπεριέχει κινδύνους και εκτρέπουν τον ασθενή από το ουσιαστικό πρόβλημα του θερμιδικού ισοζυγίου.
Φαρμακευτική αγωγή για την παχυσαρκία χρησιμοποιείται στις εξής περιπτώσεις:

o Όταν ένα παχύσαρκο άτομο δεν έχει την επιθυμητή απώλεια βάρους με την δίαιτα και την αλλαγή του lifestyle
o Όταν ένα παχύσαρκο άτομο πάσχει από κάποια σοβαρή ασθένεια και χρειάζεται γρήγορη απώλεια βάρους.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ.

> XENICAL

Ενδείξεις:

Αγωγή επί παχύσαρκων ασθενών με δείκτη μάζας σώματος ?30kg/m² σε συνδυασμό με ήπιαυποθερμιδική δίαιτα και σε υπέρβαρους ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος ?28kg/m² εάν συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου.
Αντενδείξεις:
Σύνδρομο δυσαπορρόφησης, χολόσταση, γαλουχία.
Ανεπιθύμητες ενέργειες:
Αποβολή μαλακών, λιπαρών ή ελαιωδών κοπράνων, μετεωρισμός συνοδευόμενος με κενώσεις, έπειξη προς αφόδευση ή και ακράτεια κοπράνων, κοιλιακά άλγη, κεφαλαλγία, άγχος, αίσθημα κόπωσης, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, ευπάθεια σε λοιμώξεις.
Αλληλεπιδράσεις:
Παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης σε αγωγή με αντιπηκτικά. Ελαττώνει τη στάθμη της αμιωδαρόνης και της κυκλοσπορίνης. Να μη χορηγείται ταυτόχρονα με ακαρβόζη. Ελαττώνει την απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών (A, D, E, K).
Προσοχή στη χορήγηση:

Η ταυτόχρονη λήψη λιπαρού γεύματος αυξάνει την πιθανότητα παρενεργειών από το πεπτικό. Η απώλεια βάρους είναι μικρότερη σε διαβητικούς ασθενείς από ότι σε μη διαβητικούς. Συνιστάται δίαιτα πλούσια σε φρούτα και λαχανικά ή και πολυβιταμινούχα συμπληρώματα διατροφής (τα τελευταία δύο ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου).
Η αγωγή πρέπει να διακοπεί εάν μετά από 12 εβδομάδες δεν έχει απολεσθεί τουλάχιστον 5% του αρχικού βάρους. Εάν παραλειφθεί ένα γεύμα ή κάποιο γεύμα δεν έχει καθόλου λίπος, η αντίστοιχη δόση δεν λαμβάνεται.
Δοσολογία:
120 mg ανά γεύμα που λαμβάνεται ακριβώς πριν, κατά τη διάρκεια ή μέχρι μια ώρα Διάρκεια θεραπείας 2 έτη. Δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά, ηλικιωμένους και ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια μετά. Μέγιστη δόση 360mg ημερησίως.

> ΣΙΒΟΥΤΡΑΜΙΝΗ (Sibutramine)

Ενδείξεις:
Ως συμπληρωματική αγωγή σε προγράμματα ελέγχου του σωματικού βάρους επί ασθενών με παχυσαρκία οφειλόμενη στη διατροφή και δείκτη μάζας σώματος ?30kg/m² ή με υπερβολικό βάρος οφειλόμενο στη διατροφή και δείκτη μάζας σώματος ?27kg/m² εάν συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου (λ.χ. διαβήτης τύπου 2, δυσλιπιδαιμία).
Αντενδείξεις:
Οργανικά αίτια παχυσαρκίας, ιστορικό σοβαρών διατροφικών διαταραχών (ψυχογενής ανορεξία ή βουλιμία), ψυχικές παθήσεις (λ.χ. διπολική νόσος), ιστορικό στεφανιαίας νόσου, καρδιακής ανεπάρκειας, ταχυκαρδίας, αρρυθμίας, περιφερικής αγγειοπάθειας, αγγειακής εγκεφαλικής νόσου, ανεπαρκώς ελεγχόμενη υπέρταση, σύνδρομο Gilles de la Tourette, υπερθυρεοειδισμός, φαιοχρωμοκύτωμα, σοβαρή ηπατική ή νεφρική βλάβη, επίσχεση ούρων από καλοήθη υπερτροφία του προστάτη, γλαύκωμα κλειστής γωνίας, ιστορικό εξάρτησης από διάφορες ουσίες, άτομα <18 ή >65 ετών, κύηση και γαλουχία.

REDUCTIL

Ανεπιθύμητες ενέργειες:

Ταχυκαρδία, υπέρταση, αίσθημα παλμών, ανορεξία, δυσκοιλιότητα, ναυτία, επιδείνωση αιμορροΐδων, κεφαλαλγία, ζάλη, παραισθήσεις, ξηροστομία, εφίδρωση, εξάψεις, διαταραχές της γεύσης. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν παρατηρηθεί: σπειραματονεφρίτιδες, διάμεση νεφρίτιδα, πορφύρα Henoch-Schoenlein, θρομβοπενία, σπασμοί, οξύ ψυχωσικό σύνδρομο και συμπτώματα στέρησης.
Αλληλεπιδράσεις:

Κίνδυνος τοξικότητας από το ΚΝΣ σε συγχορήγηση ή χρήση εντός 2 εβδομάδων από τη διακοπή της, αναστολέων ΜΑΟ ή άλλων κεντρικώς δρώντων φαρμάκων για την αντιμετώπιση ψυχικών διαταραχών (αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά) ή για απώλεια βάρους ή τρυπτοφάνης (αντενδείκνυται η συγχορήγηση). Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγιών με ασπιρίνη ή ΜΣΑΦ ή αντιπηκτικά. Οι αναστολείς του ενζύμου CYP3A4 (κετοκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, κυκλοσπορίνη κλπ.) προκαλούν αύξηση της στάθμης της, ενώ οι επαγωγείς του ενζύμου (ριφαμπικίνη, φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, κλπ) ελάττωση.
Προσοχή στη χορήγηση:

Τακτική παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού και διακοπή της λήψεως του φαρμάκου αν υπάρξει σταθερή αύξηση της συχνότητας κατά ?10 σφύξεις/λεπτό ή της ΑΠ κατά ?10mmHg. Επίσης η θεραπεία διακόπτεται εάν μετά 3μηνο θεραπεία έχει επιτευχθεί μείωση του βάρους <5% ή εάν σταθεροποιείται σε αυτό το ποσοστό ή εάν υπάρξει αύξηση του βάρους ?3 kg μετά την αρχική απώλεια βάρους ή εάν η ΑΠ είναι ?145/90mm Hg.

Προσοχή σε ασθενείς με επιληψία, σύνδρομο υπνικής άπνοιας, ήπια ή μέτρια νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, ταυτόχρονη λήψη φαρμάκων που αυξάνουν την ΑΠ (εφεδρίνη κλπ.), γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, ιστορικό κινητικών ή λεκτικών τικ ή κατάθλιψης, σε ασθενείς με προδιάθεση για αιμορραγικά επεισόδια. Παρακολούθηση για τυχόν εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης.
Η ικανότητα για οδήγηση, χειρισμό μηχανών ή εργασίας υπό επικίνδυνες συνθήκες, μπορεί να εξασθενήσει. Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να λαμβάνουν αντισυλληπτικά μέτρα.
Δοσολογία: Αρχική δόση 10mg ημερησίως. Σε μη ικανοποιητική απάντηση (απώλεια βάρους <2 kg σε 4 εβδομάδες), η δόση αυξάνεται σε 15mg. Σε μη ανταπόκριση και σε αυτή τη δοσολογία (απώλεια βάρους <2 kg σε 4 εβδομάδες) η θεραπεία διακόπτεται. Μέγιστη διάρκεια θεραπείας 1 έτος.

Φάρμακα που αποσύρθηκαν.

Πρόσφατες έρευνες στις ΗΠΑ αποκάλυψαν ότι το Acomplia προκαλεί σημαντικές ψυχολογικές διαταραχές, όπως άγχος, αϋπνία και κρίσεις πανικού, ακόμα και σε άτομα που δεν είχαν ανάλογο ιστορικό. Οι υγειονομικές αρχές των ΗΠΑ ζήτησαν να απαγορευθεί η κυκλοφορία του σκευάσματος στις ΗΠΑ γιατί εκφράζονται φόβοι ότι προκαλεί τάσεις αυτοκτονίας.

Επικίνδυνα παραφάρμακα.

Το συγκεκριμένο προϊόν παράγεται στην Κίνα και εισάγεται στην Ευρώπη μέσω της Μεγ. Βρετανίας, επιπλέον διακινείται ευρέως στο διαδίκτυο ως άκρως αποτελεσματικό για την απώλεια βάρους.
Ο Ε.Ο.Φ ανακοινώνει ότι σύμφωνα με ενημέρωση της αρμόδιας αρχής της Αυστραλίας ότι είναι πιθανό να έχει εισαχθεί παράνομα στην αγορά το τσάι αδυνατίσματος με την εμπορική ονομασία Paiyouji , το οποίο διαπιστώθηκε ότι περιέχει την φαρμακευτική ουσία Sibutramine, καθώς και την απαγορευμένη ουσία Phenophtalein. Επομένως η χρησιμοποίηση του μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του καταναλωτή.

Σκευάσματα τα οποία δεν είναι φάρμακα.
Παρασκευάσματα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Πολλά μη φαρμακευτικά παρασκευάσματα κυκλοφορούν ελευθέρα στην αγορά ισχυριζόμενα την επιτυχία τους στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Τα συγκεκριμένα σκευάσματα συνήθως λειτουργούν με τον εξής τρόπο:

o Αφυδατώνουν τον οργανισμό.
o Προκαλούν απώλεια θρεπτικών συστατικών και ηλεκτρολυτών.
o Προκαλούν απώλεια απαραίτητων λιπαρών οξέων.
o Προκαλούν αύξηση του ρυθμού της κένωσης και της ούρησης.
o Μειώνουν την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των παρασκευασμάτων αυτών είναι αρκετές και επομένως η χρήση τους είναι πιθανό να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας.

ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟΥ ΡΥΘΜΟΥ ΣΕ ΑΝΟΡΕΚΤΙΚΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΑΣΙΤΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΙΤΙΣΗΣ

2010-08-30T03:45:00.000-07:00

Ο Βασικός Μεταβολικός Ρυθμός (BMR) εκφράζει τις θερμιδικές απαιτήσεις ενός ατόμου υπό συνθήκες ανάπαυσης (κανονική θερμοκρασία σώματος και περιβάλλοντος χωρίς φυσικό ή ψυχολογικό άγχος). Η Νευρογενής ανορεξία (AN) είναι μια σύνθετη διαταραχή που σχετίζεται με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας, ιατρική και ψυχιατρική συνοσηρότητα. Παρά την ακραία απίσχνανση , ένα άτομο με AN συνεχίζει ένα αυστηρό περιορισμό πρόσληψης της τροφής ενώ η ασιτία, καθώς είναι γνωστό, μειώνει προσαρμοστικά το ρυθμό του μεταβολισμού και το σώμα προσπαθεί να διατηρήσει τη λίγη ενέργεια που έχει αποκτήσει. Όπως ο ρυθμός του βασικού μεταβολισμού (BMR) μειώνεται, καθίσταται όλο και πιο δύσκολο να χαθεί επιπλέον βάρος(4). Μπορεί όμως να ανατραπεί αυτή η εξοικονόμηση ενέργειας με την επανασίτιση και την αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης.
Η ενέργεια που χρειάζεται για τη διατήρηση ενός δεδομένου σωματικού βάρους (συνολική ενεργειακή δαπάνης, ΤΕΕ) αποτελείται από τρία τμήματα: τον μεταβολικό ρυθμό ανάπαυσης (RMR),την θερμογένεση που προκαλείται από την διατροφή (DIT) και την απαίτηση της ενέργειας για σωματική δραστηριότητα (ΕΑ). Πολλές αναφορές έχουν δημοσιευθεί για το RMR στην ανορεξία (για review βλέπε Melchior, Rigaud, Rozen, & Apfelbaum, 1989). Όλες οι αναφορές βρήκαν μειωμένο RMR(1), ωστόσο, ορισμένοι συγγραφείς δείχνουν ότι αυτό είναι αποτέλεσμα που επέφερε η μείωση μυϊκής μάζας (LBM), ενώ άλλοι εμφανίζουν μια πρόσθετη μείωση του RMR πιθανώς συνεπεία ενδοκρινικών αλλαγών. Η ΤΕΕ έχει μελετηθεί είτε καταγράφοντας τη θερμιδική πρόσληψη (Κέι, Gwirtsman, Obarzanek, κ.ά., 1986) είτε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του διπλά σημασμένου νερού (Casper et al., 1991, Pirke, Trimborn, Platte, & Fichter, 1991).Πολλές φορές βρέθηκαν εκπληκτικά υψηλές τιμές ΤΕΕ σε ανορεκτικούς ασθενείς στην οξεία φάση ενώ οι απόλυτες τιμές που αναφέρονται διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ των διαφόρων ερευνητικών ομάδων. Η υψηλές τιμές ΤΕΕ σε οξείς ανορεκτικούς εξηγούνται από την αντίστοιχη υψηλή φυσική δραστηριότητα στην οποία υποβάλουν τους εαυτούς με στόχο την απώλεια βάρους η την διατήρηση ενός πολύ χαμηλού βάρους(Kaye, Gwirtsman, Obarzanek, & George, 1988). Ορισμένες κλινικές μελέτες σχολιάζουν ότι απαιτούνται μεγαλύτερες από τις φυσιολογικές ποσότητες πρόσληψης τροφής για την απόκτηση βάρους σε ανορεκτικούς.Οι Melchior et al. (1989), συμπέραναν από τις παρατηρήσεις τους, ότι το RMR σε ανορεκτικούς ασθενείς μειώνεται στο βαθμό που μειώνεται το LBM. Οι Keys et al. (1950) παρατήρησαν στα άτομα με ασιτία ότι το RMR μειώθηκε σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ό, τι αναμενόταν από την πρόβλεψη του RMR της επιφάνειας του σώματος σύμφωνα με το Harris et al. (1919). Η ομάδα αυτή απέδειξε ότι προβλέψεις του RMR που βασίζονται στην επιφάνεια του σώματος δίνουν λανθασμένες τιμές (πολύ υψηλό) σε θέματα απίσχνανσης. Οι τιμές του RMR παρουσιάζονται μειωμένες στην ασιτία περισσότερο από ό, τι μπορεί να εξηγηθεί μόνο από την απώλεια βάρους(5).
Αυτό το αποτέλεσμα θεωρείται γενικά ότι είναι συνέπεια της μεταβολικής προσαρμογής στην ασιτία. Χαμηλή θερμοκρασία σώματος(3) και μειωμένη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, παρατηρούνται στην ασιτία και την ανορεξία.Η περίοδος της διαδικασίας επανασίτισης, ωστόσο, είναι μια ιδιαίτερα επικίνδυνη χρονική περίοδος για ορισμένους ανορεκτικούς ασθενείς σύμφωνα με το stress που η αύξηση της θερμιδική πρόσληψη ενδέχεται να προκαλέσει όταν έχει υπάρξει ύψηλή προσαρμογή του οργανισμού σε πολύ χαμηλή πρόσληψη ενέργειας. Διάφορες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι ο BMR ανορεκτικών ασθενών είναι σημαντικά χαμηλότερος σε σύγκριση με ανορεκτικούς ασθενείς που έχουν επανακτήσει το βάρος τους και υγιή στοιχεία ελέγχου.
Ορισμένοι υποθέτουν ότι το BMR μειώνεται στους ανορεκτικούς σύμφωνα με μια μείωση στην άλιπη μάζα σώματος (LBM), αν και άλλοι προτείνουν ότι είναι συνδεδεμένο με μείωση των επιπέδων τριιωδοθυρονίνης (T3) ή μείωση έκκρισης νορεπινεφρίνης.

Η συνήθης διαδικασία μαθηματικού υπολογισμού του RMR φαίνεται να αποτυγχάνει κατά την περίοδο της ασιτίας καθώς και της επανασίτισης άλλοτε υπερεκτιμώντας και άλλοτε υποεκτιμώντας τις τιμές του BMR. Η απόλυτη τιμή του REE είναι χαμηλότερη σε λιποβαρείς ασθενείς με νευρογενή ανορεξία (AN) συγκρινόμενη με αυτήν που έχουν άτομα με φυσιολογικό σωματικό βάρος και αυτήν που έχουν ανορεκτικοί ασθενείς σε περίοδο επανασίτισης

Αυξητικές μεταβολές συναντάμε και στην θερμοκρασία του σώματος καθώς και στην κρεατινίνη των ούρων,το γεγονός αυτό είναι θετικά συσχετισμένο με το ολικό σωματικό βάρος και την ελεύθερη λίπους μάζα σώματος(FFM){Bruce et al.; 1984; Casper, Schoeller, Kushner, Hnilicka, & Gold, 1991; Lauvin, Picot,Westerterp, 1997).Μετά την αποκατάσταση του %FFM στα φυσιολογικά επίπεδα οι διαφορές μεταξύ του REE ανάμεσα στους αποκατεστημένους ανορεκτικούς και στα φυσιολογικού βάρους άτομα εξαφανίζονται στις περισσότερες μελέτες(Melchior et aL, 1989; Obarzanek, Lesem, & Jimerson, 1994; Platte et al., 1994, 2000; Scald et al., 1992) οδηγώντας μας στο συμπέρασμα ότι ο μεταβολικός ρυθμός στους ΑΝ ασθενείς είναι μειωμένος μόνο λόγω της μείωσης της LBM (όλη η μάζα του σώματος που δεν περιέχει αποθηκευτικό λίπος).
Παρόλα αυτά σε άλλες μελέτες ο REE παρέμεινε χαμηλότερος στους αποκατεστημένους ανορεκτικούς και μετά την αποκατάσταση του FFM στα φυσιολογικά επίπεδα , η διαφορά βέβαια αυτή μειώθηκε αρκετά αλλά δεν εξαφανίσθηκε τελείως(PoLito et al., 2000; Scalfi et al., 1993; Vaisman et al., 1991),υποδεικνύοντας μας ότι και η μεταβολική δραστηριότητα της εναπομείνασας LBM είχε μειωθεί κατά την περίοδο της ασιτίας.Η μείωση αυτή του REE μπορεί να αιτιολογηθεί ΜΕ βάση την μείωση του FFM αλλά δεν γνωρίζουμε πως επιδρά σε αυτήν η μείωση της μυϊκής μάζας σε σχέση με την ολική μείωση της μάζας των ιστών του σώματος και ειδικότερα την μείωση του όγκου των ιστών των οργάνων του σώματος(3)
Η απόλυτη τιμή του REE αυξάνει άμεσα κατά την διάρκεια της περιόδου επανασίτισης (Ballauff et al., 1999; Krahn, Rack, Dechert,Nairn, & Hasse, 1993; Melchior et al., 1989; Pauly, Lear, Hastings, & Birmingham, 2000;Schebendach et al., 1997; Vaisman et al., 1991). Κατά την διάρκεια της περιόδου επανασίτισης ο αριθμός των θερμίδων που χρειάζεται για την επανάκτηση κάθε κιλού βάρους σταδιακά αυξάνει και μάλιστα γρηγορότερα σε σχέση με τον ρυθμό επανάκτησης βάρους και τον ρυθμό αποκατάστασης του FFM(Obarzanek et al., 1994; Scalfi et al., 1993) και αυτό δεν μπορεί να εξηγηθεί λόγω της συνολικής αύξησης της μάζας του σώματος. (Krahn et al., 1993). Μια από τις μελέτες έδειξε ότι κατά την διάρκεια της επανασίτισης η αύξηση του μεταβολικού ρυθμού ήταν μικρότερη σε ασθενείς που ήταν παχύσαρκοι πριν παρουσιάσουν την ΑΝ από ότι σε ασθενείς που ήταν φυσιολογικοί στο βάρος τους πριν παρουσιάσουν την ΑΝ (Stordy, Marks, Kalucy, & Crisp, 1977).Η Κατανόηση των μεταβολικών διαταραχών κατά την διάρκεια της ασιτίας και κατά την διαδικασία της επανασίτισης απαιτεί την κατανόηση τόσο των βασικών απαιτήσεων όσο και των μεταβολικών αλλαγών που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της διατροφικής αποκατάστασης. Τα συμπεράσματα αυτά (3)μπορούν να βοηθήσουν στην διαμόρφωση μιας ορθής διατροφικής θεραπείας για τα αποτελέσματα της νευρική ανορεξίας, αποδεικνύοντας την καταστολή του μεταβολισμού που προκαλείται από τον περιορισμό της πρόσληψης θερμίδων, καθώς και της σχετικά ταχείας ανάκαμψης στις αναμενόμενες τιμές. Η κατανόηση της φυσιολογίας του οργανισμού κατά τη διάρκεια της περιόδου επανασίτισης είναι κρίσιμη στην κατανόηση των κινδύνων που συνδέονται με καρδιακά προβλήματα, ιδιαίτερα λόγω της υψηλής θνησιμότητας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Βιβλιογραφία

1. Petra Platte, Karl M. Pirke, Peter Trimborn, Karin Pietsch, Jurgen C. Krieg, Manfred M., Resting Metabolic Rate and Total Energy Expenditure in Acute and Weight Recovered Patients with Anorexia Nervosa and in Healthy Young Women, 1994, Fichter International Journal of Eating Disorders, Vol. 16, No. 1,4552

2. Valerie L. Forman-Hoffman, Phd, Mph, Timothy Ruffin,Rcpt ,Susan K Schultz,Md Basal Metabolic Rate in Anorexia Nervosa patients :Using Approriate Predictive equations during the refeeding prorocess [Journal]. - [s.l.] : Annals of Clinical Psychiatry, 2006. - Vols. 18[2] :123-127.

3. Virginie Van Wymelbeke, Laurent Brondel, Jean Marcel Brun, and Daniel Rigaud, Factors associated with the increase in resting energy expenditureduring refeeding in malnourished anorexia nervosa patients [Journal]. - [s.l.] : Am J Clin Nutr, 2004. - American Society for Clinical Nutrition : Vols. 80:1469 –77.

4. Julia Engl Ζ Alexander Tschoner Ζ Michael Willis Ζ Ingrid Schuster ΖSusanne Kaser Ζ Markus Laimer Ζ Wilfried Biebl Ζ Josef R. Patsch ΖBarbara Mangweth Ζ Christoph F. Ebenbichler, Adipocyte fatty acid binding protein during refeeding of female patients with anorexia nervosa, Eur J Nutr ,2009. - Vols 48:403–408

5. L Scalfi1, M Marra2, E De Filippo2, G Caso2, F Pasanisi2 and F Contaldo1 The prediction of basal metabolic rate in female patients with anorexia nervosa
1Human Nutrition and Dietetics, Department of Food Science, Federico II University, via UniversitaÁ 100, Portici (Napoli), Italy; and
2Clinical Nutrition, Department of Clinical and Experimental Medicine, Federico II University, via Pansini 5, 80131 Napoli,Italy,International Journal of Obesity ,2001. - Vols 25, 359±364.

Τι γίνεται με την διατροφή αμέσως μετά απο μια βαριατρική χειρουργική επέμβαση?

2010-08-30T01:24:00.000-07:00

(Το άρθρο αποτελεί την επίσημη θέση του ADA εκφρασμένη από την Wendy Marcason καθώς και η πρωτότυπη βιβλιογραφία παρατίθεται σε κείμενο θεώρησα σωστό να παρατεθεί ολόκληρο)
Μετάφραση και απόδοση όρων ΔΙΑΤΡΟΦΟΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ
Η επικράτηση της ακραίας (ή κατηγορίας ΙΙΙ) παχυσαρκίας έχει τριπλασιαστεί κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας (1). Ο όρος «νοσογόνος παχυσαρκία» παραμένει σε χρήση επειδή συνδέεται με τους διαγνωστικούς κώδικες (icd-9). Πολλοί παχύσαρκοι ασθενείς που πάσχουν από την νοσογόνο παχυσαρκία επιλέγουν την βαριατρική χειρουργική επέμβαση σαν θεραπευτική πράξη ,οι επαγγελματίες της διαιτητικής πρέπει να ψάξουν για τις ποιο πρόσφατες και βασισμένες σε επιστημονικά δεδομένα οδηγίες διατροφής και συστάσεις για. την μετεπεμβατική περίοδο καθώς δεν υπάρχει καμία τυποποιημένη οδηγία διατροφής για την περίπτωση της βαριατρικής χειρουργική επέμβασης. Το Αμερικανικό εθνικό ίδρυμα υγείας έχει συστήσει πρόσφατα ένα κλινικό ερευνητικό όργανο- για να ελέγξει την βαριατρική θεραπεία μέσω χειρουργικών επεμβάσεων (2). Χειρουργικά η θεραπεία της παχυσαρκίας μπορεί να ταξινομηθεί στις παρακάτω γενικές κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά διαδικασίες που προκαλούν πρώτιστα το γαστρικό περιορισμό όπως η γαστροπλαστική και οι επεμβάσεις ζώνης.
Αυτές οι διαδικασίες προάγουν την απώλεια βάρους με τον περιορισμό της κατανάλωσης τροφίμων καθως και την δημιουργία πρόωρου κορεσμού. Η πιο κοινή διαδικασία που γίνεται είναι η γαστρική παράκαμψη
Roux-en-Y. Αυτή η διαδικασία που συνδυάζει το γαστρικό περιορισμό και την παράκαμψη, φαίνεται να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα με τις πιο λίγες επιπλοκές. Η άλλη ομάδα διαδικασιών, που συνδυάζουν το γαστρικό περιορισμό και την μειωμένη απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, είναι η χολοπαγκρεατική εκτροπή, η χολοπαγκρεατική παρεκτροπή με δωδεκαδακτυλικό διακόπτη, και η ακραία γαστρική παράκαμψη.
Γενικά, όσο περισσότερη δυσαπορόφηση θρεπτικών συστατικών δημιουργείται από μια διαδικασία, τόσο μεγαλύτερη η απώλεια βάρους, αλλά εκεί παρουσιάζονται επιπλοκές καθώς και μεγαλύτεροι κίνδυνοι.
Είναι πολύ σημαντικό για τους επαγγελματίες διαιτητικής να ξέρουν τον ακριβή τύπο της επέμβασης που έχει γίνει η θα γίνει έτσι ώστε η τροποποίηση διατροφής μπορεί να είναι κατάλληλη για εκείνη την διαδικασία. Οι διαιτητικές οδηγίες που δίνονται σήμερα ποικίλλουν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο καθώς και από το συγκεκριμένο είδος βαριατρικής χειρουργικής επέμβασης που εκτελείται. Η μετεγχειρητική διατροφή αρχίζει με συχνές αλλά μικρές ποσότητες (1 oz) ύδατος ή και πάγου για τις πρώτες-πρώτες ημέρες. Η πρόοδος της διατροφής στα στερεά τρόφιμα μπορεί γίνει μέσα σε 1 εβδομάδα πηγαίνοντας από τα υγρά και τα τρόφιμα πουρέ στα μαλακά τρόφιμα κατά τη διάρκεια των πρώτων 7 ημερών. Η αρχική γαστρική χωρητικότητα είναι γενικά 30 έως 60 ml., με μια πρόοδο μέχρι τα 120 έως 150 ml σταδιακά. Οι ασθενείς πρέπει γενικά να επιστρέψουν στις στέρεες τροφές στο διάστημα των δύο πρώτων εβδομάδων σύμφωνα με αυτό το σχήμα. Μερικά νοσοκομεία εξελίσσουν ποιο αργά αυτήν την διαδικασία μετάβασης. Τα υγρά δίνονται για 1 έως 2 εβδομάδες ενώ τα τρόφιμα με μορφή πουρέ για άλλες 1 έως 2 εβδομάδες, και έπειτα μια βαθμιαία εισαγωγή στα μαλακά και κανονικά κατασκευασμένα τρόφιμα. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιηθεί ότι οι διαφορετικοί επαγγελματίες επιλέγουν διατροφικά σχήματα ανάλογα με τις συνθήκες και εισαγάγουν τον ασθενή πιο αργά ή ποιο γρήγορα στις στερεές τροφές. Επιπλέον, οι ασθενείς ποικίλλουν στην ετοιμότητά τους για εντερική θρέψη κατά τη μετεγχειρητική περίοδο, μεγαλύτερα προβλήματα μπορεί να παρουσιασθούν στους ασθενείς στην χρησιμοποίηση στεγνών και σκληρών τροφίμων καθώς και τροφίμων με κολλώδη υφή(3).
Κάποιες σημαντικές παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν στην διατροφική συμπεριφορά μετά από την βαριατρική χειρουργική επέμβαση είναι :
• To γεύμα πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον 20 λεπτά και να δίνεται ό χρόνος στον οργανισμό να αντιληφθεί τα σήματα του κορεσμού καθώς επίσης πρέπει να αποφεύγεται η κατάποση μεγάλου μεγέθους βλωμών.
• Τα τρόφιμα πρέπει να μασηθούν καλά και πρέπει να φαγωθούν σε μικρές ποσότητες
• Τα υγρά πρέπει είτε να ληφθούν πολύ πριν από γεύματα είτε τουλάχιστον 30 λεπτά κατόπιν.
• Οι πρωτεΐνες πρέπει να φαγωθούν κατά προτίμηση πριν από τα λίπη και τους υδατάνθρακες, ιδανικά σε ένα ποσό τουλάχιστον 60 γ καθημερινά (4).
ΣΥΝΗΘΗ ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ
• Οι γαστρικές διαδικασίες ζώνης μπορούν να αναπτύξουν ανεπάρκειες σε σίδηρο και τη βιταμίνη β-12.
• Η γαστρική διαδικασία παράκαμψης Roux-en-Y μπορεί να προκαλέσει θρεπτικές ανεπάρκειες για σε σίδηρο, το ασβέστιο, το φολικό οξύ, και βιταμίνη β-12 (5). Επιπλέον, το σύνδρομο ντάμπινγκ είναι συνηθισμένο σε αυτήν την διαδικασία.
• Οι διαδικασίες χολοπαγκρετικής παράκαμψης έχουν έναν μεγαλύτερο κίνδυνο για θρεπτικές ανεπάρκειες.
• Μπορεί να αναπτυχθεί μετεγχειρητικά στεατόροια καθώς και δυσανεξία στην λακτόζη
• Η αφυδάτωση μπορεί να παρουσιαστεί μετά από όλες τις επεμβάσεις καθώς και η ανάπτυξη των χολόλιθων.
• Μετεγχειρητικά κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση ενός σκευάσματος βιταμινών με ανόργανα άλατα. Η μετεγχειρητική διαιτητική παροχή συμβουλών είναι εξαιρετικά σημαντική στην επιτυχία της βαριατρικής χειρουργικής επέμβασης. Η διαιτητική καθοδήγηση πραγματώνεται πρόεγχειρητικά και μετεγχειρητικά και σχεδιάζεται σύμφωνα με την το είδος και την πορεία της επέμβασης καθώς και τις φάσεις ανάρρωσης του ασθενούς . Η παρακολούθηση από επαγγελματία Διαιτολόγο-Διατροφολόγο επιβάλλεται για το διάστημα των 6-12 πρώτων μηνών καθώς εξελίσσεται η φάση γρήγορης απώλειας βάρους για τον ασθενή.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Flegal KM, Carroll MD, Ogden CL, Johnson CL. Prevalence and trends in obesity among US adults, 1999-
2000. JAMA. 2002;288:1723-1727.
2. Bariatric Surgery Clinical Research Consortium (RFA).Available at: http://www.niddk.nih.gov/fund/crfo/
may2002council/rfac502_1.htm. Accessed Dec. 30,2003.
3. Elliot K. Nutritional considerations after bariatric surgery. Crit Care Nurs Q. 2003;26:133-138.
4. Stocker DJ. Management of the bariatric surgery patient. Endocrinol Metab Clin N Am. 2003;32:437-457.
5. Brolin RE, Gorman JH, Gorman RC, Petschenik AJ,Bradley LJ, Kenler HA, Cody RP. Are vitamin B-12 and
folate deficiency clinically important after Roux-en-Y gastric bypass? J Gastrointest Surg. 1998;2:436-442.

Το Συνένζυμο Q10 (Ουβικινόνη) ρίχνει την πίεση?

2010-08-30T01:17:00.000-07:00

Σε ασθενείς πάσχοντες από υπέρταση έχει διαπιστωθεί έλλειψη του συνενζύμου Q10 σε αντίθεση με τους μη υπερτασικούς εκ των οποίων μόνο το 6% παρουσιάζει μειωμένες ποσότητες του ενζύμου. Τα αυξημένα επίπεδα του Q10 συνδέονται με την αυξημένη δραστηριότητα της ηλεκτρο-δεϋδρογονάσης co Q10 ρεντουκτάσης και κατά συνέπεια το αυξημένο Q10 που οδηγούν σε μειωμένη συστολική και διαστολική πίεση(1). Ελλείψεις σε ιστούς έχουν παρατηρηθεί σε υπερτασικούς.
Μηχανισμοί δράσης του Q10 στην υπέρταση.
Α) Επιδράσεις στο αρτηριακό ενδοθήλιο: παρ’ ότι ο μηχανισμός με τον οποίο το CoQ10 μειώνει την ΑΠ δεν είναι διευκρινισμένος, πιθανολογείται ότι η επίδρασή του σχετίζεται με τη μείωση της περιφερικής αντίστασης των αρτηριακών τοιχωμάτων.
Β) Αντιοξειδωτικές δράσεις: μια άλλη ερευνητική υπόθεση είναι ότι η αντιοξειδωτική δράση του Q10 οδηγεί σε δέσμευση των ελευθέρων ριζών οι οποίες θα δημιουργούσαν απενεργοποίηση του παράγοντα χαλάρωσης του μυικού τοιχώματος των αρτηριών. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται καλύτερη διασταλτικότητα του τοιχώματος των αγγείων.
Γ) Βελτίωση της διαστολικής λειτουργίας της καρδιάς: με αυτήν το καρδιακό έργο μπορεί να αυξηθεί μόνο λόγω των κατεχολαμινών και την αύξηση του καρδιακού ρυθμού. Μία υπόθεση είναι ότι η βελτίωση της διαστολικής λειτουργίας της καρδιάς μέσω των αυξημένων επιπέδων του Q10 είναι μια έμμεση συνέπεια που οφείλεται στον έλεγχο του επιπέδου των κατεχολαμινών.
Δ) Μείωση του ιξώδους του αίματος: η παρουσία του CoQ10 προκαλεί μείωση του ιξώδους του αίματος, κατά συνέπεια καλύτερη ροή του αίματος και μείωση της ΑΠ.
Ε) Επιδράσεις στο σύστημα αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης: επιδρώντας σ’ αυτό το σύστημα μειώνεται η κατακράτηση νερού μέσω της διαχείρισης του νατρίου και του ρόλου της αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης σε αυτό. Δόσεις CoQ10 225mg/day σε έρευνα που έγινε σε 109 φαρμακευτικά υποστηριζόμενους υπερτασικούς προκάλεσαν περαιτέρω μείωση της ΑΠ και το 51% των ασθενών αυτών μπόρεσε να μειώσει τη φαρμακοθεραπεία σε διάστημα 6 μηνών.
Στη μετα-ανάλυση κλινικών δοκιμών με το Q10 στη θεραπεία της ΑΥ βρέθηκε να υπάρχει σαφής φαρμακευτική δράση χωρίς παρενέργειες. Μετά από χρήση ημερήσιας δόσης 100-120 mg για 8-12 εβδομάδες, η πίεση μειώθηκε στους ασθενείς κατά 17mm Hg η συστολική και 10 mm Hg η διαστολική. Σε άλλες έρευνες με δόσεις από 30-360 mg/day παρουσιάστηκε, όχι μόνο μείωση της ΑΠ, αλλά και βελτίωση επιπέδων σακχάρου σε διαβητικούς καθώς μειώθηκε η αντίσταση στην ινσουλίνη. Πρέπει να σημειωθεί ότι σε αυτές τις έρευνες το CoQ10 προστέθηκε παράλληλα με την κλασσική φαρμακευτική θεραπεία της ΑΥ. Συνήθως, οι αλλαγές φαίνονταν σε 4-12 βδομάδες θεραπείας. Το γεγονός αυτό οφειλόταν στην καθυστέρηση της ενζυματικής απόκρισης του Q10. Το CoQ10 δεν είναι ένα κλασσικό αντιϋπερτασικό φάρμακο, αλλά βελτιώνει ορισμένες μεταβολικές δυσλειτουργίες που οδηγούν στην παθογένεση της ΑΥ.

Τα πολυσυζητημένα Ω3 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα άραγε μειώνουν την πίεση?

2010-08-30T00:51:00.000-07:00

Πειραματικές μελέτες έχουν δείξει ότι μη φυσιολογική ανάπτυξη και υπερτροφία των μυϊκών κυττάρων του αρτηριακού τοιχώματος μπορούν να προκαλέσουν τη λέπτυνση αυτού του τοιχώματος και να οδηγήσουν σε ΑΥ. Έρευνες σε πειραματόζωα (animal models) έχουν δείξει ότι μετά από θεραπεία 6 εβδομάδων με DHA, η λέπτυνση του αρτηριακού τοιχώματος είχε μειωθεί καθώς και η ΑΠ μέσω του ελέγχου του συστήματος ρεννίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης. Εδώ συναντάμε μια παράλληλη δράση των DHA με αυτή της ουβικινόνης η οποία είχε ανάλογα αποτελέσματα στο ίδιο σύστημα. Στους ανθρώπους το αποτέλεσμα της επίδρασης των DHA στην πίεση του αίματος εξετάστηκε τόσο σε υπερτασικούς όσο και σε φυσιολογικούς ανθρώπους. Οι μελέτες επέδειξαν ότι υψηλές δόσεις των DHA μπορούν να χαμηλώσουν την ΑΠ. Ανάμεσα στους υπερτασικούς ασθενείς τα επίπεδα της πίεσης μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 2,9 mm Hg για τη συστολική και κατά 1,6mm Hg για τη διαστολική, οι δόσεις των DHA ήταν 3,3-7 g/day. Αντιθέτως, στα φυσιολογικά άτομα δεν υπήρξε μείωση της ΑΠ. Αυτό που μένει να διευκρινιστεί είναι αν και μικρότερες δόσεις (ανάλογες με αυτές που υπάρχουν σε μια τυπική δίαιτα) των DHA μπορούν να προκαλέσουν μείωση της ΑΠ σε υπερτασικούς ασθενείς.